Wednesday, May 22, 2019

Οι αμετανόητοι γείτονες και η αποστολή μας στην Ε.Ε.


Φανταστείτε τη σκηνή: Η Καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ μπαίνει θριαμβευτικά σε ένα στάδιο ασφυκτικά γεμάτο με χιλιάδες Γερμανούς που παραληρούν. Πίσω της μεγάλο πορτρέτο του Αδόλφου Χίτλερ και αυτή σχεδόν δακρυσμένη δίνει το έναυσμα για τον εορτασμό της επετείου της έναρξης της Τελικής Λύσης, του Ολοκαυτώματος των Εβραίων. «Μα ποιος θα μπορούσε να είναι τόσο άρρωστος;», θα ρωτούσε κάποιος καλοπροαίρετος. Διαβάστε και θα δείτε...


Αυτές τις ημέρες ο Ελληνισμός θυμήθηκε και τίμησε τη Γενοκτονία των Ποντίων αλλά και γενικότερα των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Στις 19 Μαΐου εμείς εδώ και όπου υπάρχουν Έλληνες, θυμόμαστε το έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας που διέπραξε η πηγή έμπνευσης του Χίτλερ, ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Εδώ. Γιατί στην Τουρκία το σκηνικό είναι κάπως διαφορετικό...

Στις 19 Μαΐου οι Τούρκοι εορτάζουν την ημέρα της απόβασης στο Πόντο, την «ημέρα που έδιωξαν τους εισβολείς». Για την Τουρκία είναι μέρα χαράς και «Τιμής»! Ο Τούρκος πρόεδρος διοργάνωσε φιέστα αντάξια Χολιγουντιανών ταινιών για να τιμήσει τον Κεμάλ, όπως άλλωστε γίνεται κάθε χρόνο τώρα εδώ και δεκαετίες. Στο ίδιο κλίμα και το σύνολο των ΜΜΕ της γείτονος χώρας.

Αυτή είναι η Τουρκία. Η ίδια Τουρκία που κατέσφαξε επίσης και τους Αρμένιους και τους Ασσύριους και σήμερα τους πρώην συμμάχους της Τσέτες (Κούρδους). Η ίδια που προέβει σε εθνική εκκαθάριση στην Κωνσταντινούπολη και που εισέβαλε, κατέχει και απειλεί να προελάσει στην Κύπρο. Η Τουρκία που κάνει το ίδιο στη βόρειο Συρία και το βόρειο Ιράκ. Η ίδια που μας απειλεί με casus belli αν ασκήσουμε τα διεθνώς κατοχυρωμένα δικαιώματά μας στο Αιγαίο.

Η ίδια, όμως, Τουρκία που βρίσκει συμμάχους και υποστηρικτές σε Ελλάδα και Ευρώπη! Με όλους τους, δήθεν, «ειδικούς» που χρόνια τώρα προσπαθούν να μας πείσουν για το πόσο καλό πράγμα είναι η Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Για το πόσο εφικτή είναι η...Ελληνοτουρκική φιλία, αφού κάποιοι «ακραίοι» και από τις δύο πλευρές(!) εμποδίζουν τους λαούς να ζήσουν ειρηνικά. Δημάρχους που «χ€στηκ@ν» -κατά δική τους αυτολεξεί δήλωση- αν ο Κεμάλ «σκότωσε ή όχι» (γιατί μπορεί, κατ’ αυτούς, και «όχι») πολλούς Έλληνες, αφού ήταν ένας μεγάλος ηγέτης...

Friday, April 19, 2019

Η αποδόμησις των πάντων και οι…. διαταγές !


Κυρίες και Κύριοι,
      Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν την οξυδέρκεια να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε, εις βάθος, και προβαίνουν σε διαπιστώσεις που μόνο οι αληθινοί στοχαστές δύνανται να διατυπώνουν, με ειλικρίνεια, ενάργεια και ευστοχία. Όμως οι διαπιστώσεις αυτές χρειάζονται επιβεβαίωση αφού έχει αναπτυχθεί μια τάσις εις την ελληνική κοινωνία να ονομάζουν υποτιμητικά «Συνωμοσιολογία» όλες τις εξωφρενικά απίστευτες και όμως αληθινές διαστρεβλώσεις που βιώνουμε ως Έθνος!
     Και εξηγούμαι :
     Εις τον τομέα της Παιδείας, εκτός από την καταστροφή της Γλώσσης, η οποία συντελείται συνειδητά και προσχεδιασμένα από τη Γενιά του 1930 έως σήμερα, βλέπουμε την εσκεμμένη αποδόμηση της Ιστορίας μας, και την προσπάθεια να μη διδάσκονται τα Ελληνόπουλα τα θαυμαστά επιτεύγματα των προγόνων μας, για να μην αισθανθούν τον προσήκοντα Σεβασμό και τη φυσική υπερηφάνεια, αφού είναι απόγονοι Παναξίων Προγόνων.
     Όμως, Κυρίες και Κύριοι, δεν είναι  «Συνωμοσιολογία» αυτή η Αποδόμησις! Έχει αρχίσει από παλαιοτέρα εποχή!  Και ιδού οι αποδείξεις από την Ποίηση, αφού στην Ποίηση βρίσκεται η Αλήθεια. Και όπως μας τονίζει ο Μάρτιν Χάϊντεγκερ: «Ποίησις είναι το φέρον θεμέλιο της Ιστορίας».
     Ας ακούσουμε το «Νανούρισμα» από τα 21 Μαστιχοχώρια της Χίου, όπου η Ελληνίδα-Χιώτισσα μάνα ονειρεύεται το γιό της Μελλοντικό Ευεργέτη της Πατρίδος, να χτίζη 21 Σχολεία με αληθινούς δασκάλους :
«Κάμε Χριστέ και Παναγιά και θρέψε το παιδί μου, να μεγαλώση να θραφή, καλό παιδί να γίνη. Τύχη χρυσή ας του δίγεται και φώτιση μεγάλη, να μάθη γράμματα πολλά τσαι φρόνιμο να γίνη, για να τσερδίζη χρήματα, παντού καλά να κάμνη, ένα τσαί είκοσι σκολειά μ’ αληθινούς δασκάλους, να μάθουν γράμματα οι φτωχοί, ανθρώποι να γενούνε, να μάθουν πως ορφανέψαμε από τους άρχοντάς  μας, να μάθουν πως ξεχάσαμεν του Γένους μας τα φρένα, πως ο καθένας χρεωστεί βοήθειαν να δίνη εις τα σκολειά, στις εκκλησιές τσαί στα ορφανεμένα».

Τα παράλογα της πολιτικής και οι εγκλωβισμένοι Έλληνες

Υπάρχουν μερικά εξόχως παράλογα σημεία της πολιτικής μας πραγματικότητος, τα οποία επηρεάζουν την ήδη, θλιβερή και αναποτελεσματική, ψυχολογία μας στην καθημερινότητα που βιώνουμε, εγκλωβίζοντάς μας στην τραγικότητα της αδρανείας. Και απορούμε και διερωτώμεθα και προσπαθούμε να καταλάβουμε,  πως γίνεται να μην ακούσουμε «τα τείχη» καθώς υψώνονταν και «ανεπαισθήτως μ’ (μας) έκλεισαν από τον κόσμον έξω», όπως λέγει ο  Καβάφης. 

        Ας τα απαριθμήσουμε :
1.        Πώς γίνεται, τα κόμματα που διώκησαν έως το 2015 την Πατρίδα Ελλάδα, αφού μας απέκρυψαν το τρομερό γεγονός ότι ζούσαμε συνεχώς δανειζόμενοι από την εποχή που ανέλαβε ο Κων/νος Καραμανλής, και είναι οι κυρίως υπεύθυνοι (Ν. Δ. και ΠΑΣΟΚ) για το κατάντημά μας, να ζητούν ξανά την ψήφο μας αντί να έχουν το φιλότιμο να ζητήσουν συγγνώμη από τον Ελληνικό λαό και να εξαφανισθούν δια παντός από τον πολιτικό στίβο;
2.   Πώς γίνεται, τα κόμματα αυτά, ενώ χρωστούν στο Ελληνικό Δημόσιο τεράστια ποσά και αποδεδειγμένα δεν μπορούν να διαχειρισθούν  τα οικονομικά του κόμματός τους, να θέλουν να μας πείσουν ότι θα διοικήσουν την Πατρίδα μας, επιτυχώς ;
3.     Πώς γίνεται, το πρωτοφανές εις την παγκόσμια ιστορία του ανθρωπίνου γένους μία χώρα να ανήκη σε μία συμμαχία, όπως το ΝΑΤΟ, όπου ανήκει και ο εχθρός της, για τον οποίον εξοπλίζεται δίνοντας τεράστια ποσά από το υστέρημά της, όπως συμβαίνει με την Πατρίδα Ελλάδα και με τον εχθρό της, την Τουρκία; Να φθάση δε στο σημείο του απόλυτου παραλογισμού εις το συμμαχικό στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Λάρισα, ο διοικητής να είναι Τούρκος στρατηγός και να υπάγονται όλα τα όπλα της Ελλάδος, Πεζικό, Ναυτικό και Αεροπορία, εις τις διαταγές του; Και να γνωρίζει, έτσι, η εχθρική χώρα Τουρκία, όχι μόνον ολόκληρο τον αμυντικό μας εξοπλισμό, όχι μόνον πόσες σφαίρες έχουν στην τσέπη τους οι Έλληνες στρατιώτες μας, αλλά πόσες έχουν ακόμη και στην κωλότσεπη;!
4.      Πώς γίνεται, το NATO να είναι αμυντική συμμαχία και η Τουρκία να χρησιμοποιή τον Νατοϊκό εξοπλισμό για κατακτητικούς σκοπούς, όπως όταν έρριξε βόμβες ναπάλμ εις τους ανύποπτους Κυπρίους αμάχους, καίγοντάς τους ζωντανούς;

Thursday, December 20, 2018

Η αμάθεια…. και η κορυφαία χλεύη !!!


Σε κυριακάτικη εφημερίδα της 25/11/2018 διαβάζω άρθρο συνεργάτη της εις το οποίον αναφέρεται ημερίς η οποία οργανώθηκε από το Τουρκικό προξενείο της Θεσσαλονίκης σε αίθουσα του Δημαρχείου, την οποίαν παρεχώρησε ο απερχόμενος Δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης.
Ο αρθρογράφος μας πληροφορεί ότι μέλη της οικογενείας Εβρενός συνεκεντρώθησαν στη Θεσσαλονίκη για να δηλωθή με την ημερίδα αυτή η πολιτιστική κληρονομιά της οικογενείας αυτής. Ο αρθρογράφος μας ενημερώνει ότι ιδρυτής της Δυναστείας Γαζή Εβρενός είναι Βυζαντινής παλαιάς οικογενείας, ο οποίος μαζύ με έναν άλλον Βυζαντινό αξιωματούχο, τον Μιχαήλ Κιοσσέ συνέπηξαν στη Βιθυνία «ανίερη συμμαχία» με τον Οσμάν, τον γενάρχη της Δυναστείας των Οσμανλήδων, και έτσι υπήρξαν Συνιδρυτές της Αυτοκρατορίας των Οθωμανών Τούρκων.
Μόνο που (ηθελημένα;) κάνει λάθος ο αρθρογράφος και το όνομα του Εβρενός το μεταφράζει «Ουρανός»! Μήπως, διότι θέλει να πιστέψουμε ότι ο Βυζαντινός Εβρενός – Ουρανός, ανήκει εις τη διάσημη Ελληνική οικογένεια, της οποίας μέλος λαμπρό υπήρξε ο Χριστιανός Ορθόδοξος Στρατηγός Νικηφόρος Ουρανός; Όμως δεν έψαξε καλά! Η λέξις Εβρέν εις την Τουρκικήν σημαίνει Σύμπαν, Κόσμος, Οικουμένη, Μακρόκοσμος, Πλάση, ενώ «ο ουρανός» στα Τουρκικά λέγεται Gök, Gökyüzü, Sema. Αν δεν ήταν λοιπόν Έλλην ο αρνησίθρησκος Εβρενός, τι ήταν; Και ποιά θρησκεία αρνήθηκε για να γίνει Ισλαμιστής; 


Άλλωστε, το ότι κάποιος ήταν πολίτης της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δηλαδή Ρωμαίος ή Ρωμηός ή Βυζαντινός, δεν τον κάνει κατ’ ανάγκην Έλληνα, δεδομένου ότι οι αυτοκρατορίες είναι πολύ-πολιτισμικές, και όπως ο Απόστολος Παύλος ήταν Εβραίος αλλά Ρωμαίος πολίτης, έτσι και οι Πακιστανοί Μουσουλμάνοι, καθώς και οι Ινδοί Σιχ, ονομάζονται Βρετανοί πολίτες, στις μέρες μας, στην Βρετανική Κοινοπολιτεία (πρώην Αυτοκρατορία).

Tuesday, November 13, 2018

Ανοικτή επιστολή προς ξένον “επαΐοντα”


2/11/2018

Αξιότιμε κ. Καθηγητά,

Πρωτίστως, θα ήθελα να σας συγχαρώ για την εξαιρετική παρουσίαση της εμπεριστατωμένης μελέτης σας, την οποίαν παρηκολούθησα, σχετικά με την τραγική κατάσταση του πλανήτη μας εξ' αιτίας της αλογίστου χρήσεως των φυσικών πόρων, την σοβαροτάτης μολύνσεως του περιβάλλοντος και την ταχυτάτη και υπερβολική αύξηση του πληθυσμού της Γης!

Επιτρέψτε μου, όμως, να επισημάνω τα ακόλουθα:

Είναι κρίμα που μια τόσο σπουδαία ομιλία παγκοσμίου ενδιαφέροντος, την απευθύνατε εις τα λάθος αυτιά!...

Αισθάνθηκα ότι ήταν σαν να ομιλούσατε εις τους Αμπορίτζινις (Aborigines), τους γηγενείς κατοίκους της Αυστραλίας, οι οποίοι, όπως και οι Έλληνες είναι είδος υπό εξαφάνισιν, λόγω υπογεννητικότητας, μεταναστευτικού προβλήματος και οικονομικού πολέμου, τον οποίον υφίστανται, και οι οποίοι είναι, σε τελική ανάλυση, οι λιγότερο υπεύθυνοι για την μόλυνση του πλανήτη και το, εν γένει, κατάντημά του.

Θα ήταν πιο αποτελεσματικό, εάν ομιλούσατε, ούτε καν στους πολυπληθείς Κινέζους, οι οποίοι τουλάχιστον, έχουν ήδη λάβει ακόμη και αφύσικα και επώδυνα μέτρα, αλλά προς τους Αμερικανούς, τους Ευρωπαίους και τους Ασιάτες, ιδίως όμως προς τους καινούργιους κατοίκους της Ελλάδος και της Ευρώπης, οι οποίοι όπως γνωρίζετε, είναι οι ΠΑΝΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ.

Αυτοί χρησιμοποιούν την «Μέθοδο του αστερία», ο οποίος τελικά τρώει το στρείδι(!...) χρησιμοποιώντας, ως όπλο, την υπομονή του.


Στις μέρες μας, οι Πανισλαμιστές επαναλαμβάνουν την πρώτη τους προσπάθεια να κατακτήσουν την Ευρώπη έπειτα από ... 1300 χρόνια ΥΠΟΜΟΝΗΣ (!) χρησιμοποιώντας τον υπερπληθυσμό και την μετανάστευση ως μέσα ΕΠΙΒΟΛΗΣ και ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΣ. Κατά τον Η' (όγδοο) αιώνα, είναι παγκοσμίως γνωστό, οι  Άραβες, επέτυχαν να κατακτήσουν την Βόρειο Αφρική (Αίγυπτο, Λιβύη, Τυνησία, Αλγερία, Μαρόκο) αλλά και μέρος της Ισπανίας, από όπου όμως εξεδιώχθησαν από τους Χριστιανούς βασιλείς έπειτα από 700 χρόνια Ισλαμο – Αραβο – Μαυριτανικής υποδούλωσης των Ισπανών (ΙΕ’ αιών).

Sunday, November 11, 2018

Κωνσταντίνος Κατσίφας: “Και ανάστασις χωρίς ταφήν, δεν υπάρχει!”


"Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είναι ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφεί και θα σαπίσει, δια να αναφανεί το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις. Και ανάστασις χωρίς ταφήν, δεν υπάρχει!"

Ιωάννης Συκουτρής (1901-1937)

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* - 11/11/2018

Τώρα που πέρασαν κάποιες μέρες και κατασταλάζουν οι σκέψεις, μπορώ να γράψω δύο λόγια για την εμπειρία, όπως την έζησα εγώ, του να είσαι παρόν εκεί που γράφεται η Ιστορία, στην κηδεία ενός εθνομάρτυρα στην εκδήλωση της αγανάκτησης ενός λαού.

Δεν θα γράψω οδοιπορικό ούτε κάποιο μακροσκελές κείμενο με μεγάλα λόγια. Κάποιες εντυπώσει και διαπιστώσεις μόνο.

Πήγα στην κηδεία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, ως όφειλα σαν Έλληνας αλλά και ως όφειλα σαν ενεργός Έλληνας πολίτης εκπροσωπώντας επίσημα την Νέα Δεξιά και τον πρόεδρό της Φαήλο Κρανιδιώτη, μεταφέροντας στην μαυροντυμένη οικογένεια την ολόθερμη συμπαράστασή του αλλά και τα αισθήματα ευγνωμοσύνης για τον γιό που τόσο άξια ανέθρεψαν. 


Μέσα στην θλίψη τους αλλά και το κύμα συμπαράστασης που τους σκέπασε δεν ξέρω αν άκουσαν αυτά που τους είπα. Δεν ξέρω αν έχει σημασία άλλωστε όταν άνθρωποι σου μιλάνε και περνούν μπροστά σου, μπαίνοντας ανάμεσα σε εσένα και το ανοιχτό φέρετρο του παιδιού σου...

Sunday, May 27, 2018

Η αυτοεκπληρούμενη προφητεία του κ. Μπουτάρη

Καταδικάζουμε τη βία. Φυσικά είναι κακό πράγμα να ακούς ότι ο θυμός κάποιων ανθρώπων τους οδήγησε στη χειροδικία.  Ποιος διαφωνεί στα σοβαρά;

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* 22/05/2018

Καταδικάζουμε τη βία. Φυσικά! Πόσο, πραγματικά, θλιβερό φαινόμενο είναι να γίνεται ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος και ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων να είναι τέσσερις θύρες κλειστές και δύο διμοιρίες ΜΑΤ. Δεν ήταν πάντα έτσι το ποδόσφαιρο στη χώρα μας. Θλιβερό... Όμως, αν κάποιος αποφάσιζε να αποσύρει τις διμοιρίες και να μην αφήσει κενές τις ενδιάμεσες θύρες, τι θα γινόταν; Ελ Αλαμέιν! Μπορεί να είχαμε και νεκρούς.
Κακό πράγμα η βία! Κάκιστο!
Όμως, θα ένοιωθε κανείς έκπληξη από αυτήν την εξέλιξη;

Καταδικάζουμε την βία. Φυσικά! Τι θα συνέβαινε, όμως, αν ο πρέσβης του Ισραήλ πήγαινε σε εκδήλωση Παλαιστινίων για τα θύματα στη Γάζα για να δηλώσει τη...θλίψη του; Δεν θα κινδύνευε με λιντσάρισμα;
Κακό πράγμα η βία! Κάκιστο!
Όμως, θα ένοιωθε κανείς έκπληξη από αυτήν την εξέλιξη;

Wednesday, May 09, 2018

Ο «τρελός» Ερντογάν και άλλοι επικίνδυνοι μύθοι


Οι τουρκικές εκλογές πλησιάζουν και πολλοί -δικαίως- ανησυχούν για το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της έντασης με την Τουρκία σε μια απόπειρα να κερδίσει τις εντυπώσεις και την αυτοδυναμία ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. «Είναι τρελός», λένε κάποιοι «και από έναν τρελό όλα να τα περιμένεις»… Είναι όμως έτσι;

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* 01/05/2018

Είναι πολύ συνηθισμένο να χαρακτηρίζουμε τρελούς τον αντίπαλό μας. Είναι μια τάση απαξίωσης που πηγάζει από την προσπάθεια δαιμονοποίησής του και συσπείρωσης του εκάστοτε δικού μας στρατοπέδου. Αυτή η τακτική έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές και σχεδόν πάντα καταχρηστικά (Χίτλερ, Σαντάμ Χουσεϊν, Κιμ Γιονγκ Ουν κτλ.).


Όμως, η τακτική αυτή εμπεριέχει κινδύνους. Η απόδοση των εγκλημάτων και της ευρύτερης επιλήψιμης συμπεριφοράς ενός αντιπάλου σε κάποια μορφή «τρέλας» εν μέρει τους απαλλάσσει από τις ευθύνες τους καθώς πλέον υπεύθυνοι δεν είναι οι ίδιοι αλλά…η αρρώστια τους.

Monday, April 23, 2018

Ο Ερντογάν & το στρατηγικό σφάλμα των Η.Π.Α.


Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται πως θα εξελιχθούν οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις, πού το πάει ο Ερντογάν και αν θα έχουμε κάποια κρίση ή θερμό επεισόδιο. Κοινός παρονομαστής αυτών των συζητήσεων είναι η διάσταση που παίρνει η κόντρα μεταξύ Τουρκίας και Η.Π.Α. καθώς πολλοί βασίζονται, κατά κάποιο τρόπο, στην επιδείνωση των μεταξύ τους σχέσεων και την δυνητική περαιτέρω ενίσχυση των Ελληνοαμερικανικών σχέσεων ως αντιστάθμισμα.

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* 03/04/2018

Η αλήθεια είναι ότι οι σχέσεις των Η.Π.Α. και της Τουρκίας βρίσκονται ίσως στο χειρότερο σημείο που υπήρξαν ποτέ. Όμως, θα ήταν αφελές αν περιμένουμε κάποια ρήξη μεταξύ τους, εκτός κάποιου σημαντικού απροόπτου φυσικά. Ο λόγος είναι διότι η εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον είναι ένα «τέρας» γραφειοκρατίας, επικαλυπτόμενων και συμπληρωματικών θεσμών, επιτροπών και υποεπιτροπών, think tanks, ομάδων πίεσης και lobbying, κάτι το φυσιολογικό για μια υπερδύναμη. Και όσο κι αν αυτό το «τέρας» θεωρείται παρ’ όλα αυτά ευέλικτο για το μέγεθός του, δεν παύει να είναι ιδιαιτέρως δύσκολο να στρίψει το τιμόνι της εξωτερικής πολιτικής της χώρας προς μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι σοβαρές χώρες, βλέπετε, έχουν μια συνέχεια στην εξωτερική τους πολιτική…


Η Τουρκία επί σειρά δεκαετιών υπήρξε προνομιακός σύμμαχος των Η.Π.Α. λόγω μεγέθους, γεωγραφίας και ενός ιδιαίτερου χαρακτηριστικού που διέθετε για μουσουλμανική χώρα: του κοσμικού της χαρακτήρα. Έτσι η σημερινή κατάσταση στις μεταξύ τους σχέσεις απέχει ακόμα από το να οδηγήσει στην ρήξη. Εδώ, όμως, είναι που εντοπίζεται και το πρόβλημα για την Ουάσιγκτον και κατ’ επέκτασιν και για εμάς.

Οι Η.Π.Α. αντιμετωπίζουν την παρούσα κρίση ως ένα ακόμα επεισόδιο σε μια σχέση με έναν δύσκολο σύμμαχο με ροπή προς τα ανατολίτικα παζάρια. Διαπράττουν το στρατηγικό σφάλμα να θεωρούν ότι η κατάσταση είναι ελεγχόμενη και ακόμα χειρότερα, αναστρέψιμη. Οι Η.Π.Α. περιμένουν ότι κάποια στιγμή ο Ερντογάν θα φύγει από την εξουσία και ένας πιο μετριοπαθής ηγέτης θα αναλάβει εξομαλύνοντας τις Αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

Sunday, April 22, 2018

Τρέχουμε… Κατακαημένη Ρούμελη……

Απαντώντας λαχανιασμένα στο ερώτημα «βούτυρο ή κανόνια;»

Τρέχουμε… Με σηκωμένα τα χεράκια σαν τις παρθένες και αναμαλλιασμένοι τρέχουμε αριστερά και δεξιά. Και ρωτάμε τους διαβάτες: «Μήπως έχετε φρεγάτες;; Χρειαζόμαστε φρεγάτες!»

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* 20/04/2018

Και πάνω εκεί στο πανικό μας, φευγαλέα έρχονται οι αναμνήσεις πιο ανέμελων εποχών. Τότε που ο κόσμος δεν είχε να ανησυχεί και για πολλά. Τότε πού όλοι οι «προσγειωμένοι», «νουνεχείς» ηγήτορες αυτού του τόπου, αυτοί που προέβαλαν το…ξεβλαχοποιημένο «ίματζ» της «ήρεμης δύναμης», πολεμούσαν με συγκινητικές προσπάθειες για την αδελφοποίηση των λαών.