Monday, December 22, 2014

Οπλοκατοχή και οπλοφορία: Με αφορμή μια τραγωδία



Τις προηγούμενες μέρες γίναμε μάρτυρες ενός τραγικού περιστατικού στην Αυστραλία με την άσχημη κατάληξη της ομηρία στο καφέ Lindt Chocolate του Σίδνεϊ. Ο φανατικός ισλαμιστής κράτησε ομήρους δεκάδες άτομα για 16 ώρες και όταν ακούστηκαν πυροβολισμοί από μέσα, οι Ειδικές Δυνάμεις της Αστυνομίας εισέβαλλαν στο χώρο. Το αποτέλεσμα ήταν τρείς νεκροί, δύο όμηροι και ο ισλαμιστής. Ο ένας εκ των νεκρών ήταν ο διευθυντής του καφέ που προσπάθησε να αφοπλίσει με τα χέρια του τον εγκληματία, και το άλλο θύμα ήταν μια δικηγόρος που προσπαθώντας να προστατέψει την έγκυο φίλη της -αν και μητέρα τριών ανηλίκων η ίδια- δέχθηκε αυτή μια σφαίρα, χωρίς να έχει διευκρινιστεί ακόμα αν ήταν από την αστυνομία ή τον δράστη. Τραγικές καταστάσεις…

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* – 22/12/2014


Ακούγοντας αυτή την είδηση δεν μπόρεσα να μην αναρωτηθώ, πόσο πιο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η κατάσταση αν ο εγκληματίας ισλαμιστής δεν ήταν ο μόνος οπλισμένος μέσα στο καφέ. Αν δηλαδή, επιτρεπόταν η οπλοφορία και κάποιος ένοπλος πολίτης αντιδρούσε σε χρόνο και με τρόπο που θα έκρινε ως τον βέλτιστο για να εξουδετερώσει το δράστη. Το συμπέρασμα είναι θλιβερό, καθώς κατά πάσα πιθανότητα η όλη υπόθεση θα είχε τελειώσει πάρα πολύ πιο γρήγορα, με μόνη πιθανή απώλεια αυτή του ενόπλου φανατικού.

Tuesday, December 16, 2014

Η επικίνδυνη δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού στη Βόρειο Ήπειρο




Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 15/12/2014

Η εθνολογική αλλοίωση πληθυσμού είναι μια πάγια τακτική κατάκτησης η εξαφάνισης εθνοτήτων με βαθιές ρίζες στην ιστορία και εφαρμόστηκε με ιδιαίτερη έμφαση την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα απέναντι σε εθνικές μειονότητες όπως η διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Αλβανίας όταν το αλβανικό κράτος αγνοεί, καταπιέζει και προσπαθεί να εξαφανίσει τους Έλληνες.



Όταν μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Βόρειος Ήπειρος προσαρτήθηκε στο αλβανικό κράτος, το κομμουνιστικό δικτατορικό καθεστώς Χότζα ακολούθησε μία πολιτική συρρίκνωσης της Ελληνικής μειονότητας αναγνωρίζοντάς ως Ελληνικά μόνο 99 χωριά αφήνοντας απ’ έξω τις μεγάλες πόλεις αλλά και στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως η Χιμάρα, δημιουργώντας έτσι την μειονοτική ζώνη η οποία δυστυχώς ισχύει ακόμα και σήμερα. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής εκτός των άλλων προέβη και σε μία επιχείρηση μετακίνησης αλβανικού πληθυσμού στο νότο της χώρας στις μεγάλες πόλεις με πρόσχημα την ανάπτυξη και σκοπό την αλλοίωση του πληθυσμιακού συσχετισμού. Παρ’ όλα αυτά οι Βορειοηπειρώτες στην πλειοψηφία τους αντιστάθηκαν, κράτησαν αλώβητη την Ελληνική τους συνείδηση, την γλώσσα, τον πολιτισμό τα ήθη τα έθιμα ακόμα και την θρησκεία τους σε ένα αθεϊστικό καθεστώς.