Οπλοκατοχή και οπλοφορία: Με αφορμή μια τραγωδία

Τις προηγούμενες μέρες γίναμε μάρτυρες ενός τραγικού περιστατικού στην Αυστραλία με την άσχημη κατάληξη της ομηρία στο καφέ Lindt Chocolate του Σίδνεϊ. Ο φανατικός ισλαμιστής κράτησε ομήρους δεκάδες άτομα για 16 ώρες και όταν ακούστηκαν πυροβολισμοί από μέσα, οι Ειδικές Δυνάμεις της Αστυνομίας εισέβαλλαν στο χώρο. Το αποτέλεσμα ήταν τρείς νεκροί, δύο όμηροι και ο ισλαμιστής. Ο ένας εκ των νεκρών ήταν ο διευθυντής του καφέ που προσπάθησε να αφοπλίσει με τα χέρια του τον εγκληματία, και το άλλο θύμα ήταν μια δικηγόρος που προσπαθώντας να προστατέψει την έγκυο φίλη της -αν και μητέρα τριών ανηλίκων η ίδια- δέχθηκε αυτή μια σφαίρα, χωρίς να έχει διευκρινιστεί ακόμα αν ήταν από την αστυνομία ή τον δράστη. Τραγικές καταστάσεις…

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* – 22/12/2014

Ακούγοντας αυτή την είδηση δεν μπόρεσα να μην αναρωτηθώ, πόσο πιο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η κατάσταση αν ο εγκληματίας ισλαμιστής δεν ήταν ο μόνος οπλισμένος μέσα στο καφέ. Αν δηλαδή, επιτρεπόταν η οπλοφορία και κάποιος ένοπλος πολίτης αντιδρούσε σε χρόνο και με τρόπο που θα έκρινε ως τον βέλτιστο για να εξουδετερώσει το δράστη. Το συμπέρασμα είναι θλιβερό, καθώς κατά πάσα πιθανότητα η όλη υπόθεση θα είχε τελειώσει πάρα πολύ πιο γρήγορα, με μόνη πιθανή απώλεια αυτή του ενόπλου φανατικού.

Η επικίνδυνη δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού στη Βόρειο Ήπειρο

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 15/12/2014

Η εθνολογική αλλοίωση πληθυσμού είναι μια πάγια τακτική κατάκτησης η εξαφάνισης εθνοτήτων με βαθιές ρίζες στην ιστορία και εφαρμόστηκε με ιδιαίτερη έμφαση την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα απέναντι σε εθνικές μειονότητες όπως η διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Αλβανίας όταν το αλβανικό κράτος αγνοεί, καταπιέζει και προσπαθεί να εξαφανίσει τους Έλληνες.

Όταν μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Βόρειος Ήπειρος προσαρτήθηκε στο αλβανικό κράτος, το κομμουνιστικό δικτατορικό καθεστώς Χότζα ακολούθησε μία πολιτική συρρίκνωσης της Ελληνικής μειονότητας αναγνωρίζοντάς ως Ελληνικά μόνο 99 χωριά αφήνοντας απ’ έξω τις μεγάλες πόλεις αλλά και στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως η Χιμάρα, δημιουργώντας έτσι την μειονοτική ζώνη η οποία δυστυχώς ισχύει ακόμα και σήμερα. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής εκτός των άλλων προέβη και σε μία επιχείρηση μετακίνησης αλβανικού πληθυσμού στο νότο της χώρας στις μεγάλες πόλεις με πρόσχημα την ανάπτυξη και σκοπό την αλλοίωση του πληθυσμιακού συσχετισμού. Παρ’ όλα αυτά οι Βορειοηπειρώτες στην πλειοψηφία τους αντιστάθηκαν, κράτησαν αλώβητη την Ελληνική τους συνείδηση, την γλώσσα, τον πολιτισμό τα ήθη τα έθιμα ακόμα και την θρησκεία τους σε ένα αθεϊστικό καθεστώς.

Διαζύγιο της εκπομπής “Βόρειος Ήπειρος.GR” από τον ΑΡΤ-FM 90,6

Όλο το παρασκήνιο πίσω από την διακοπή της εκπομπής

Αθήνα,  17-11-2014

Αγαπητοί ακροατές της εκπομπής “Βόρειος Ήπειρος.GR”

Έχοντας εντοπίσει ένα σημαντικό κενό στην ενημέρωση αναφορικά με το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, με την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε παρουσίας του Εθνικού αυτού θέματος οπουδήποτε πέραν του διαδικτύου, ξεκινήσαμε πριν από περίπου 5 χρόνια τη προσπάθεια κάλυψης αυτού του χώρου. Οι εξελίξεις σε ολόκληρη τη περιοχή μας τρέχουν και οι απειλές για τους βορειοηπειρώτες, όπως είδαμε πρόσφατα, παραμένουν αμείωτες. Η μόνη λύση στα μάτια μας ήταν και είναι η ευαισθητοποίηση και η αφύπνιση και των βορειοηπειρωτών που διαβιούν πλέον στην μητέρα Πατρίδα αλλά και των υπολοίπων Ελλήνων που στην πλειοψηφία τους δεν ξέρουν ΤΙΠΟΤΑ για το Εθνικό αυτό θέμα. Και ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι μέσα από την ενημέρωση. 

Καθ’ όλη τη προσπάθειά μας αυτή είχαμε μια βασική Αρχή και προϋπόθεση: ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΜΟΙΒΗ σε οποιαδήποτε φάση για το έργο μας αυτό. Δεν δεχόμαστε να βγάλουμε χρήματα πάνω από το Εθνικό μας αυτό ζήτημα!

A few words from a Friend...

Dear Scottish friends!

As a Greek and as someone who has lived and studied for four years in the UK, I would like to share a few thoughts with you regarding the Independence referendum in a few days. Our nations have bonds that go back tens of centuries: trade, colonies etc. So, please, take this not as an intervention in your interior affairs, but as a word of advise from a friendly nation.

To begin with, you are free to decide whatever you believe it is of your best interest. But it can not cease to cause bitterness and pity the fact that you are being offered the chance to have in a bloodless and clean way what other nations shed rivers of blood to earn, and you are…thinking about it.……. You are being offered Freedom and Independence wearing a tie and a tuxedo, when in other places of the world (Syria, Cyprus, Iraq, Ireland, Palestine, Ukraine etc.) lives were and still are being lost, but…you are thinking about it! The British passport itself that all Scottish people use, has on the Royal Coat of Arms carved in no uncertain way your humiliation in the image of the chain around the neck of the unicorn, which symbolizes Scotland.

Πέρασε και με νόμο η εξαφάνιση της Βορείου Ηπείρου

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 01/08/2014

Με απόλυτη πλειοψηφία εγκρίθηκε τελικά από την αλβανική Βουλή το περίφημο νομοσχέδιο για την νέα διοικητική διαίρεση της Αλβανίας μετά από μια μαραθώνια συζήτηση στην τελευταία συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής περιόδου πριν την θερινή διακοπή της. Από την αίθουσα απείχε η αξιωματική αντιπολίτευση του Μπερίσα, ενώ παρόντες ήταν 90 βουλευτές εκ των οποίων υπέρ ψήφισαν οι 88. Ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλης Ντούλες καταψήφισε το νομοσχέδιο επί της αρχής και ο βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κινήματος για την Ανάπτυξη,  ελληνικής καταγωγής, κ. Βαγγέλης Τάβος δήλωσε παρόν.

Η διαμόρφωση του νέου χάρτη της Αλβανίας προκάλεσε αντιδράσεις στους κόλπους της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας αφού αλλοιώνονται ολόκληρες περιοχές στις οποίες κατοικούν Έλληνες, όπως η Χιμάρα άλλα και επαρχίες του Βούρκου στις οποίες ενσωματώνονται αλβανικά χωριά. Έτσι το οξύ κλήμα αντιπαράθεσης που επικρατούσε  της τελευταίες μέρες μεταφέρθηκε και στην αίθουσα της Βουλής, παρουσία του Αμερικανού πρέσβη κ. Αρβίζου ο οποίος παρακολούθησε σχεδόν όλη τη διαδικασία. Μάλιστα σε δηλώσεις του μετά τη ψηφοφορία τόνισε ότι πρέπει να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των μειονοτήτων.

Η συζήτηση επί του νομοσχεδίου ξεκίνησε με την κατάθεση τροπολογίας από τον πρόεδρο του ΚΕΑΔ κ. Ντούλε  σχετικά με τον δήμο της Χιμάρας ο οποίος ζήτησε να ενωθεί μόνο με το Λούκοβο και όχι με το Βρανίστι όπως προέβλεπε το νομοσχέδιο.  Επίσης τροπολογίες κατέθεσαν και βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος με επικεφαλής τον κ. Ανδρέα Μάρτο που ζητούσαν τα χωριά Καρδικάκι, Πετσά και Μουζίνα να ενσωματωθούν στην επαρχία Λειβαδιάς και όχι στο Δέλβινο.

Αίσθηση προκάλεσε και η τροπολογία που κατέθεσαν οι βουλευτές του τσάμικου κόμματος οι οποίοι ζητούσαν τα ελληνικά χωριά Βαγκαλιάτι, Σοπίκι και Παντελεήμονας  να φύγουν από την επαρχία της Κονίσπολης που κατοικείται κυρίως από Τσάμιδες και να ενσωματωθούν στην επαρχία Λειβαδιάς.

Στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως αντιευρωπαϊκό και μάλιστα από μια χώρα που πριν από λίγες εβδομάδες πήρε το πράσινο φως για την ένταξή της στην Ε.Ε., κάνοντας επιπλέον αναφορά και στα αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού τα οποία δεν αναγνωρίστηκαν από το Συμβούλιο της Ευρώπης καθώς αμφισβητήθηκε η διαδικασία διεξαγωγής της. Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι η Ελλάδα  τάχθηκε υπέρ της ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ χωρίς να θέσει καμία προϋπόθεση εξασφάλισης της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία, όπως προκύπτει άλλωστε και εκ του αποτελέσματος.

Αμαζόνες στον 21ου αιώνα: Γυναίκες & θητεία

Συνεχίζοντας την προσπάθεια ο γράφον να αναδειχθούν θέματα δύσκολα ή και ταμπού για την Ελληνική κοινωνία που αφορούν τόσο την άμυνα όσο και την εξωτερική πολιτική, προσεγγίζουμε ένα θέμα που ελάχιστα έχει συζητηθεί στην Ελλάδα στα σοβαρά. Σε μια αρκετά ανδροκρατούμενη και σε μεγάλο βαθμό ακόμα ανώριμη κοινωνία και πολύ περισσότερο σε ένα παραδοσιακά ανδρικό λειτούργημα όπως είναι η άμυνα της πατρίδας, φαινομενικά δεν υπάρχει ρόλος για τη γυναίκα. Επαγγελματίες εκ των παραγωγικών σχολών αλλά και ΕΠΟΠ υπάρχουν εδώ και χρόνια, όμως σε αυτό το σημείο είναι που εντοπίζεται και η αντίφαση της περίπτωσής μας: ενώ ορθά αποδεχόμαστε τις ικανότητες των γυναικών να προσφέρουν ακόμα και σε αμιγώς μάχιμα καθήκοντα, αντιμετωπίζεται ως αδιανόητη, ακραία έως και…φασιστική(!) η οποιαδήποτε σκέψη για επέκταση του θεσμού της θητείας και στο «ασθενές» φύλο.

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* - 24/06/2014

Οι δυνατότητες, η αποφασιστικότητα ακόμα και οι μαχητικές ικανότητες των γυναικών είναι ιστορικά αποδεδειγμένες σε πολλές περιπτώσεις. Από την πρόσφατη μόνο ιστορία μπορούμε να αναφέρουμε τις Μανιάτισσες και την υποδοχή που έκαναν στην εκ των μετόπισθεν κυκλωτική κίνηση των 3500 στρατιωτών του Ιμπραήμ πριν ακριβώς 188 χρόνια στη μάχη του Δυρού στις 23 Ιουνίου 1826 ή στις Βορειοηπειρώτισσες καθ’ όλη την διάρκεια του Αγώνα για την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου το 1917. Η δε συνεισφορά των γυναικών στο Βορειοηπειρωτικό έπος του 1940 είναι τόσο σημαντική που με σχετική ασφάλεια μπορούμε να πούμε ότι η έκβαση του αγώνα ενδεχομένως να μην ήταν η ίδια αν δεν υπήρχε αυτή τους η υποστήριξη στον πάντα παραμελημένο τομέα της διοικητικής μέριμνας. Στο αν, λοιπόν, μπορούν ή όχι να προσφέρουν επί της ουσίας οι γυναίκες, δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει αμφιβολία. Έχουν εφαρμόσει στη πράξη όσες φορές χρειάστηκε και στο μέτρο που τους το επέτρεπαν οι συνθήκες και η πολιτεία το δίπτυχο “πολίτης-οπλίτης”. Και οι ικανότητές τους συνεχίζουν να πιστοποιούνται και σήμερα κάθε μέρα με άψογο τρόπο από τις μόνιμες αξιωματικούς και υπαξιωματικούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων.

FEMEN & αντικειμενική δημοσιογραφία

Τη βδομάδα που μας πέρασε, ένα από τα συστημικά κανάλια έκρινε σκόπιμο να μας παρουσιάσει το κίνημα των FEMEN. Για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για τις γυναίκες εκείνες που γυμνόστηθες προσπαθούν να προκαλέσουν όλους και όλα, σε μια κατά κοινή ομολογία αρρωστημένη προσπάθεια να τραβήξουν τη προσοχή του κόσμου και να κανονικοποιήσουν κοινωνικά τις αποκλίνουσες, κλινικές σε ένα βαθμό, συμπλεγματικές συμπεριφορές τους.

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* - 13/06/2014

Έχοντας ξεκινήσει στην Ουκρανία επεκτάθηκαν γεωγραφικά -η έδρα τους είναι στο Παρίσι- σε άλλες χώρες προσπαθώντας να προσβάλουν την “πατριαρχική κοινωνία” δηλ. άμεσα ή έμμεσα είτε το παραδέχονται είτε όχι, οτιδήποτε είναι κατ' αυτές “συντηρητικό”, “οπισθοδρομικό”, παραδοσιακό, κοινωνικά αποδεκτό, ηθικό, ιερό κτλ., όπως π.χ. εκκλησία, έθνος, θεσμός της οικογένειας, ηθικοί κανόνες και φυσικά, χωρίς να το συνειδητοποιούν, την κοινή λογική... Το τελευταίο καιρό έχουν γίνει γνωστές οι επαφές που έχουν με συγκεκριμένους παλαιούς γνωστούς μας ξένους δισεκατομμυριούχους επιχειρηματίες, που πέραν των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων ασχολούνται με το χόμπι της “κοινωνικής μηχανικής” (social engineering), αλλά και με μια κολοσσιαίων διαστάσεων έκδοση του γνωστού...παιχνιδιού “Age of Empires” με αληθινούς όμως παίκτες, όλους εμάς! Σημαντική αξία έχουν και οι αναφορές για την αδιαφάνεια των οικονομικών τους ακόμα και από πρώην μέλη τους. Ποια είναι όμως τα σημεία του αφιερώματος που μας τράβηξαν τη προσοχή;

Τα τουρκικά προξενεία και ο Γόρδιος Δεσμός

Αν υπάρχει κάτι που μας ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα μέλη του ζωικού βασιλείου είναι η ανεπτυγμένη μας ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε τα λάθη μας και να προσαρμόζουμε τις τακτικές μας έτσι ώστε να μην τα επαναλάβουμε. Εμείς οι Έλληνες όμως καταφέραμε εκτός από τους δικούς μας νόμους να παραβιάσαμε και αυτούς τους φυσικούς νόμους! Μια τέτοια περίπτωση είναι το...saga του Τουρκικού προξενείου στη Θράκη.

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* - 03/06/2014

Τα ποσοστά του τουρκικού κόμματος DEP (Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας) στις πρόσφατες ευρωεκλογές αν μη τι άλλο καταδεικνύουν την επιτυχία των προσπαθειών της Άγκυρας στην περιοχή εδώ και πολλά χρόνια. Κι αν τα νούμερα δεν ήταν ακριβώς τα αναμενόμενα γι αυτούς και ο κίνδυνος για την ώρα φαίνεται ακόμα μακρινός, δεν παύουν να αποτελούν μια επιβεβαίωση ότι τουλάχιστον βρίσκονται σε καλό δρόμο. Τα περισσότερα έχουν ξαναγραφτεί πολλές φορές στο παρελθόν και είναι γνωστά. Τα λάθη της ελληνικής πλευράς πολλά εδώ και δεκαετίες, από την απερίσκεπτη απομόνωση του μουσουλμανικού στοιχείου που στην πλειοψηφία του δεν είχε τουρκική συνείδηση, οι κατά καιρούς εγκληματικές αποφάσεις μας στο θέμα της εκπαίδευσης των μουσουλμανοπαίδων, η χωρίς αντίδραση από εμάς συνεχιζόμενη εξαγορά αλλά, κυρίως, ο εκφοβισμός των Πομάκων και των Ρομά που δεν θέλουν το “νταβατζιλίκι” της Άγκυρας, η αναγωγή των σχέσεων με τούρκους τοπικούς “παράγοντες” σε όχημα πολιτικής εξέλιξης για τους πολιτευτές της περιοχής, έως την ανενόχλητη λειτουργία της τουρκικής τράπεζας Ziraat Bank στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. “Λάθη” επιλέγουμε να τα ονομάσουμε, αν και με δυσκολία, καθώς άλλες είναι οι αποχρώσες ενδείξεις για μια σειρά από επιμέρους αποφάσεις που έχουν κατά καιρούς παρθεί στα προαναφερθέντα πλαίσια.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

«Πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής – διπλωματίας με άλλα μέσα» είπε κάποτε ο Πρώσος στρατιωτικός και θεωρητικός του πολέμου Κλαούζεβιτς (1780-1831). Μια φράση η οποία παραμένει αναλλοίωτη στην ιστορία και επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε, αρκεί κανείς να μελετήσει και να διδαχτεί από την ιστορία. Η παρουσίαση του βιβλίου, «Η ιστορία του Ελληνικού Στρατού (1833-1949)» από της εκδόσεις Σάκκουλα, του Δρ. Ιωάννη Σ. Παπαφλωράτου, Νομικού – Διεθνολόγου, στο κατάμεστο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου ήταν η αφορμή να ξαναθυμηθούμε την φράση αυτή ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του βιβλίου, μέσα στις οποίες αποτυπώνεται η δράση των Ι-VIII Μεραρχιών Πεζικού, καθώς και η νομική και χαρτογραφική παρουσίαση των γεγονότων.

Της Αθηνάς Κρεμμύδα*

Το βιβλίο προλογίζουν ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, και Αντιστράτηγος ε.α. Δημήτριος Τόρβας, Επίτιμος Διοικητής ΙΧ Μεραρχίας Πεζικού οι οποίοι ήταν παρόντες στην εκδήλωση όπως επίσης και όλοι οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων, ο διοικητής της Σχολής Εθνικής Άμυνας, ο διοικητής της Σχολής Εθνικής Ασφαλείας, εκπρόσωπος της εκκλησίας, πολιτικοί και πλήθος κόσμου.

Όπως ανέφερε και ο ίδιος ο συγγραφέας κ. Παπαφλωράτος το έργο είναι αποτέλεσμα πολυετούς μελέτης σε πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές, η οποία ξεκίνησε από μια προσωπική οικογενειακή έρευνα. Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο αφορά στο ιστορικό πλαίσιο, το οποίο αναδεικνύεται μέσα από πληθώρα δημοσιευμένων πηγών· το δεύτερο συγκροτείται από ορισμένα χαρακτηριστικά περιστατικά από την δράση των οκτώ πρώτων μεραρχιών του Ελληνικού Στρατού, όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από τα στρατιωτικά αρχεία. Συνοπτικά, εξετάζονται κατά σειρά, ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Μικρασιατική εκστρατεία, ο Β’ Παγκόσμιος και τα επακόλουθα γεγονότα έως το 1949. 

Πολιτική Ενοποίηση της Ευρώπης: Από το όνειρο στον εφιάλτη

Τον τελευταίο καιρό έχει φουντώσει η ρητορική που προβάλει ως λύση για το αδιέξοδο της Ευρωπαϊκής οικονομίας, την «πολιτική ενοποίηση» της Ευρώπης. Οι φωνές αυτές θεωρούν -και όχι άδικα- ότι αν θέλουμε νομισματική ένωση, τότε ο δρόμος αυτός είναι μονόδρομος. Το θέμα αυτό όμως, γεννάει μια σειρά από ζητήματα που δεν μπορούν άλλο να παραμείνουν αναπάντητα…

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* - 24/05/2014

Το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδιαίτερα με την προοπτική που ευαγγελίζονται κάποιοι, αυτή της πολιτικής ενοποίησης ή αλλιώς της δημιουργίας πρακτικά των Η.Π.Ε. (Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης), κατά τον πρώην πρωθυπουργό του Βελγίου κ. Guy Verhofstadt, είναι αδιαμφισβήτητα το σημαντικότερο γεγονός που συνέβη στην Ευρώπη μετά την Αναγέννηση. Οι αλλαγές είναι πραγματικά κοσμοϊστορικές! Αν προσέξουμε το πριν και το μετά και στα δύο αυτά ιστορικά ορόσημα –το ένα ολοκληρωθέν γεγονός, το δεύτερο εν εξελίξει– καταδεικνύουν το μέγεθος της μεταμόρφωσης για την οποία μιλάμε σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Στην τελευταία περίπτωση, οι αλλαγές δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα. Κάπου εδώ όμως, τελειώνουν οι ομοιότητες και αρχίζουν τα προβλήματα…

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά την Αναγέννησης ήταν ο τρόπος με τον οποίο ξεκίνησε και εξελίχθηκε. Κάποιοι άνθρωποι με ευρύτητα σκέψης και αξιοπρόσεκτη παιδεία, άρχισαν να βλέπουν ο καθένας στον τομέα ενδιαφέροντός του –επιστήμες, δικαιώματα του ανθρώπου κτλ.– τα λάθη και τα προβλήματα της καθεστηκυίας τάξης του Μεσαίωνα και μέσα από φωτισμένα συγγράμματα και με μεγάλο ρίσκο, προσπάθησαν να τα επικοινωνήσουν προς τα έξω. Κάποιοι εξίσου φωτισμένοι ηγέτες, προύχοντες και άρχοντες επηρεάστηκαν από τις νέες ιδέες που κυκλοφορούσαν και αφού πήραν πολλούς εκ των διανοητών αυτών υπό την προστασία τους, εξέδωσαν τα έργα τους και άρχισαν δειλά-δειλά να εφαρμόζουν κάποιες από τις ιδέες αυτές κατά την διοίκησή τους. 

 

 

Οπλοκατοχή και οικιακό άσυλο: Ένα θέμα ταμπού

Εγκλήματα όλων των ειδών είχαμε πάντα. Ληστείες, δολοφονίες, κλοπές, “τσαντάκιδες” κτλ. Τα τελευταία χρόνια όμως υπάρχει μια καινούργια μορφή εγκλήματος, οι ένοπλες εισβολές σε οικίες και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις με πολεμικά τυφέκια. Τα περιστατικά που έχουν δει το φως της δημοσιότητας αρκετά. Όπως είναι αρκετά και αυτά που δεν έχουν ακουστεί. Το όλο πρόβλημα φέρνει στο προσκήνιο μια συζήτηση που κάποτε πρέπει επιτέλους να ξεκινήσει στα σοβαρά και στην Ελλάδα: το ζήτημα της οπλοκατοχής και του οικιακού ασύλου.

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα* - 16/05/2014

Το όλο θέμα έχει δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά τις γενικές αρχές που αφορούν το ζήτημα. Έχει θα λέγαμε συνταγματικές προεκτάσεις. Το δεύτερο σκέλος είναι πιο τεχνικό/νομικό, με την ουσία του όμως να πηγάζει από το πρώτο. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Η ανθρώπινη ελευθερία και το δικαίωμα στην περιουσία, θεωρούνται στο δυτικό πολιτισμό ως ίσως τα σημαντικότερα αγαθά. Αξίες για τις οποίες έχουν χυθεί ποταμοί αίματος, έχουν διανυθεί εκατομμύρια χιλιομέτρων σε πορείες, έχουν γίνει δεκάδες χιλιάδες ώρες συζητήσεων και έχουν γραφτεί άπειρα κείμενα, μελέτες, βιβλία αλλά εν τέλει και νόμοι για την κατοχύρωσή τους. Είναι όμως επαρκή αυτά; Φτάσαμε στο σημείο που θέλαμε; Ο άνθρωπος από τότε που εμφανίστηκε στο πλανήτη προσπαθούσε να διαφυλάξει ακριβώς αυτές τις αξίες με κάθε μέσο. Ο τρόπος που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κάποιος για να του τα αφαιρέσει ήταν συνήθως ο ίδιος: η βία. Έτσι μοιραία, τα μέσα που αναγκαζόταν ο εκάστοτε αμυνόμενος να χρησιμοποιήσει ήταν τα ίδια ή ανάλογα με τα μέσα που χρησιμοποιούσε ο επιτιθέμενος. Κι αυτά δεν ήταν άλλα από τα ίδια μέσα που χρησιμοποιούσε για να κυνηγήσει και να τραφεί: τα όπλα.

Με την πρόοδο των κοινωνιών αυτό το μοτίβο δεν άλλαξε και πολύ. Οι κυριότερες αλλαγές εντοπίζονται στα μέσα αυτά καθ' αυτά με τα οποία προσπαθούσε η κάθε πλευρά να επιτύχει το σκοπό της. Οι τεχνολογικές εξελίξεις απλώς άλλαζαν και τα όπλα. Όσο κι αν προόδευσε ο άνθρωπος τίποτα δεν επηρέαζε ιδιαιτέρως την πραγματικότητα αυτή σε κάθε γωνιά του κόσμου. Η μόνες περιπτώσεις που επεβάλλετο αφοπλισμός σε μια κοινωνία ήταν όταν υπήρχαν τυραννικά καθεστώτα τα οποία προφανώς δεν επιθυμούσαν την ύπαρξη οπλισμένων πολιτών οι οποίοι δυνητικά θα μπορούσαν να απειλήσουν την εξουσία τους. Σε κάθε άλλη περίπτωση ο πολίτης δεν νοήτω να είναι άοπλος. Στην Ελλάδα δε, η ίδια η λέξη “πολίτης” δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από τον αναγραμματισμό της λέξεως “οπλίτης”, καταδεικνύοντας πέραν πάσης αμφιβολίας την άρρηκτη διασύνδεση των δύο αυτών ιδιοτήτων του κάθε μέλους της κοινωνίας.