Ένα κέιμενο γεμάτο στοιχεία!

Εφ’ όλης της ύλης εν όψει εκλογών

Θεσσαλονίκη, 30/9/2009

Της Ζένιας Κατσούλη

Φιλολόγου – Λογοτέχνιδος

«…ξεχάσαμεν του Γένους μας τα φρένα»

Αντλώντας από τις ρίζες του, κανείς δεν εβλάφθηκε το αντίθετο, ωφελήθηκε τα μέγιστα. Έτσι λοιπόν ζώντας σε καιρούς χαλεπούς επαναφέρω στην μνήμη μου το ωραιότερο νανούρισμα που έχω ακούσει, από τα 21 Μαστιχοχώρια της Χίου μας και το παραθέτω:

Κάμε Χριστέ τσε Παναγιά τσε θρέψε το παιδί μου

να μεγαλώσει να θραφεί καλό παιδί να γίνει

Τύχη χρυσή ας του δίγετε τσε φώτιση μεγάλη

να μάθει γράμματα πολλά τσε φρόνιμο να γίνει

για να τσερδίζει χρήματα παντού καλά να κάμνει

ένα τσε είκοσι σχολειά μ’ αληθινούς δασκάλους,

να μάθουν γράμματα οι φτωχοί αθρώποι να γενούνε,

να μάθουν πώς ’ρφανέψαμεν από τους άρχοντάς μας,

να μάθουν πως ξεχάσαμεν του Γένους μας τα φρένα,

πως ο καθείς μας χρεωστεί βοήθειαν να δίνει

εις τα σκολειά, στις εκκλησιές τσε στα ορφανεμένα.

Αυτή είναι η Ελληνίδα μάνα, η Χιώτισα, και το όνειρό της και οι αρχές της, η οποία θέλει να μορφωθεί ο γιός της για να γίνει φρόνιμος και πλούσιος ώστε να ευεργετήσει το Γένος με το να χτίσει 21 σχολεία για να γίνουν οι φτωχοί Άνθρωποι και να μάθουν πως ορφανέψαμε από τους Άρχοντες μας και πως ξεχάσαμε του Γένους μας τα φρένα, την φρόνηση, την νοοτροπία. Τώρα περισσότερο από ποτέ τα λόγια αυτά είναι επίκαιρα. Τώρα που άνθρωποι, χωρίς Ελληνική νοοτροπία, χωρίς φρόνηση και σεβασμό όχι μόνο προς το Γένος των Ελλήνων και την διαχρονική ιστορική του ευκλεή διαδρομή δια μέσου των αιώνων, αλλά χωρίς σεβασμό προς την κοινή, απλή, ανθρώπινη λογική την οποία εθεμελίωσε ο Αριστοτέλης, πασχίζουν να κάνουν την νύχτα μέρα, ξεστομίζοντας ξεδιάντροπα ψεύδη ή σιωπώντας ένοχα για τα ποικίλλα σκάνδαλά τους και ζητώντας την ψήφο του ελληνικού Λαού ως επιβράβευση. Πώς γίνεται εμείς οι Έλληνες να ξεχνάμε του «Γένους μας τα φρένα», την αρχαία προγονική ρήση «μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η Πατρίς, και σεμνότερον και αγιότερον» και να παρασυρόμεθα από την ευτελή υπόσχεση κάποιων πολιτικάντηδων ότι θα μας διορίσουν το παιδί μας σε κάποια θεσούλα ή θα μας δώσουν μια αύξηση στον μισθό ή την σύνταξή μας και να τους ψηφίζουμε από ιδιοτέλεια και μόνο; Ενώ γνωρίζουμε ότι μας οδηγούν και οικονομικά και εθνικά κατά κρημνόν; Τι απέγινε η αξιοπρέπειά μας και η αγάπη μας προς την Πατρίδα; Πώς γίνεται Έλληνες να ψηφίζουν τον Γιώργο Παπανδρέου ο οποίος:

α) δηλώνει σε εφημερίδα του εξωτερικού ότι «είναι ρευστής εθνικής συνειδήσεως»,

β) θα έδινε ελληνικά εδάφη στην Τουρκία για να ησυχάσει,

γ) πήγε στην Κύπρο με αντιπροσωπία από 40 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για να πείσει τον Κύπριο Πρόεδρο Τάσο Παπαδόπουλο να δεχθεί το κατάπτυστο Σχέδιο Ανάν (το οποίο θα εξαφάνιζε την Κύπρο από τον χάρτη ως κράτος και θα την μετέβαλε σε απλή κοινότητα, με τους Τούρκους και τους Άγγλους αληθινούς αφέντες της Νήσου και της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου) και

δ) υπογράφει ως υπουργός των Εξωτερικών (επί πρωθυπουργίας Σιμήτη) διακρατική συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας κατά την οποία οι Τούρκοι θα μπορούν να έρχονται εις την Ελλάδα για να ελέγχουν τι γράφουμε στα Σχολικά Βιβλία μας και να μας υποδεικνύουν τις αλλαγές που θέλουν αυτοί και εμείς να υπακούμε όπως έγινε με το βιβλίο της Ιστορίας του Δημοτικού, όπου η απόκρυψη της ιστορίας της καταστροφής της Σμύρνης ήταν υπαγορευμένη από τουρκική επιτροπή, η οποία ήρθε το 2006 και η υπεύθυνη του βιβλίου Μαρία Ρεπούση, αντανακλώντας τις ιδέες και την καθοδήγηση της Άννας Φραγκουδάκη ενέδωσε προθύμως και έτσι «Ο Κεμάλ Ατατούρκ και ο Τουρκικός στρατός εμπήκαν στη Σμύρνη και ο Ελληνικός πληθυσμός της Σμύρνης συνωστίζετο εις την προκυμαία της πόλεως περιμένοντας τα ελληνικά καράβια να τους πάρουν», η Τουρκοκρατία μετονομάσθηκε σε «Οθωμανική Διοίκηση» και «οι κάτοικοι αυτής της περιοχής (δηλαδή της Ελλάδας) διάλεξαν για προγόνους τους τους αρχαίους Έλληνες».

Το βιβλίο αυτό εδιδάχθη εις τα ελληνικά σχολεία το 2007 και ήταν το μόνο βιβλίο κατά δήλωση της Νεοδημοκράτισας τότε υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου το οποίο εδιάβασε και ενέκρινε απολύτως. (Για τον λόγο αυτό την ετιμώρησε ο ελληνικός λαός και δεν εξελέγη βουλευτής, όμως ο Καραμανλής ακυρώνοντας την βούληση των Ελλήνων, χωρίς αιδώ, την έθεσε επί κεφαλής του Ευρωψηφοδελτίου της ΝΔ).

Η διακρατική Συμφωνία με αριθμό ΦΕΚ 142, 27 Ιουνίου 2001, και υπογραφές των τότε υπουργών του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου, Δημήτρη Ρέππα, Πέτρου Ευθυμίου και Γιώργου Παπανδρέου και Προέδρου της Δημοκρατίας Κων/νου Στεφανόπουλου στην πραγματικότητα ισχύει μόνο για την Ελλάδα, διότι η Τουρκία έχει να αλλάξει τα βιβλία της από το 1962, ο δε τούρκος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σμύρνης Χαλήλ Οσμπαράν εις το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Παιδαγωγικό Τμήμα: οργανωτές καθηγητές Ξωχέλης και Τερζής) έκλεισε το συνέδριο με τον τίτλο «Η εικόνα του Άλλου/Γείτονα στα Σχολικά Βιβλία» λέγοντας εις το έκπληκτο ακροατήριο:

«..Κοιτάξτε να πιέσετε τις κυβερνήσεις σας για να αλλάξουν την εικόνα του «Άλλου/Γείτονα» εις τα σχολικά βιβλία διότι εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για εσάς». Κι έτσι δύο ημέρες μετά το συνέδριο αυτό ο Γιώργος Παπανδρέου τότε υπουργός εξωτερικών ανεκοίνωσε ότι θα γραφτεί ένα κοινό βιβλίο Ιστορίας των Βαλκανικών χωρών (όπου θα αποκρύπτονται τα αληθινά γεγονότα με σκοπό την καλή γειτονία). Τρία χρόνια μετά υπεγράφη η διακρατική αυτή συμφωνία με τα ολέθρια επακόλουθα, δηλαδή την πνευματική υποδούλωση της Ελληνικής Νεολαίας εις την Τουρκία με τις ευλογίες των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ευτυχώς με παρέμβαση του κόμματος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποσύρει το βιβλίο αυτό.

Πώς γίνεται να ψηφίζουν Έλληνες το κόμα αυτό (ΠΑΣΟΚ) το οποίο ανέβασε το δημόσιο χρέος στα ύψη (ακριβώς όπως έπραξε μετά και η ΝΔ) και βάζοντάς μας εις την ΟΝΕ, έκανε το έγκλημα να μας μετατρέψει σε πένητες και ομφαλοσκόπους αφού όλα τα είδη από την μια μέρα στην άλλη αυξήθηκαν δύο και τρεις φορές και οι μισθοί και οι συντάξεις έμειναν καθηλωμένα εις τα ίδια επίπεδα, και όλοι μας πλέον έχουμε σαν κύρια και καθημερινή μας απασχόληση να μετράμε το περιεχόμενο της τσέπης μας για να υπολογίσουμε εάν θα βγει ο μήνας, και να προσπαθούν οι Καραμανλής και Παπανδρέου να μας πείσουν ότι θα φροντίσουν τα οικονομικά μας και πάλι δανειζόμενοι;

Πώς γίνεται να ξεχνούν οι Έλληνες ψηφοφόροι την άθλια συμπεριφορά του ΠΑΣΟΚ και τα σκάνδαλα του Χρηματιστηρίου (όταν βγήκε ο τότε πρωθυπουργός κ. Σημίτης στην τηλεόραση και προέτρεψε τους Έλληνες να παίξουν στο χρηματιστήριο διότι δείχνει «οικονομική ευρωστία» το κράτος) και μετά το φιάσκο αυτό να τινάζονται οι οικονομίες των πολιτών στον αέρα και να μην τιμωρείται κανείς; Το αντίθετο μάλιστα να ζητούν και το χειροκρότημά μας (την ψήφο μας);

Πώς γίνεται να ψηφίζουν οι Έλληνες τον Κ. Καραμανλή όταν κλείνει ξαφνικά την Βουλή για να παραγραφούν δια μιας όλα τα φοβερά σκάνδαλα της τελευταίας πενταετίας και μετά σε κάθε του ομιλία να χρησιμοποιεί σε βαθμό γελοιότητας πλέον την λέξη «ξεκάθαρος» περιφρονώντας την λογική την εντιμότητα και την μνήμη μας;

Πώς γίνεται να ψηφίζουν Έλληνες τον Κ. Καραμανλή όταν σε ομιλία του προεκλογική να βροντοφωνάζουν οι ακροατές του ότι η «Μακεδονία είναι ελληνική» και εκείνος να ωρύεται από του βήματος ότι «η θέση μας είναι ξεκάθαρη δεν κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω από την κόκκινη γραμμή που έχουμε χαράξει», χωρίς να τολμάει να πει την αλήθεια: ότι το όνομα της Μακεδονίας το έχει δώσει στους Σκοπιανούς και τώρα προσπαθεί να διαπραγματευτεί μόνο το «Άνω Μακεδονία» για εκείνους και «Κάτω Μακεδονία» για εμάς ώστε στο βάθος του χρόνου να αποσπασθεί από την Ελλάδα και να ενωθούν η Άνω με την Κάτω με πρωτεύουσα την παραθαλάσσια Θεσσαλονίκη μας υπό τον βαρύγδουπο τίτλο “Πρωτεύουσα των Βαλκανίων”; που τόσο συχνά μας πιπιλίζουν το μυαλό, τελευταία.

Πώς γίνεται να ψηφίζουν οι Έλληνες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όταν είναι και τα δύο αυτά κόμματα υπεύθυνα για το ότι η χώρα μας έχασε την αυτάρκειά της αφού αναγκαζόμαστε να εισάγουμε πατάτες από την Αίγυπτο, σκόρδα από την Κίνα, πορτοκάλια από το Ισραήλ και σκούπες από την Τουρκία μεταξύ άλλων;

Πώς γίνεται να ψηφίζουν οι Έλληνες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όταν η «Δωρεάν παιδεία» είναι δυσβάσταχτη για τους γονείς οι οποίοι καλούνται να πληρώνουν πανάκριβα τα Φροντιστήρια για να μάθουν τα παιδιά από το Δημοτικό, ότι χωρίς την παραπαιδεία, το σχολείο είναι άχρηστο και δεν μπορούν να εισαχθούν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα αν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να φοιτήσουν στα Φροντιστήρια; Και έτσι τα παιδιά και οι γονείς βιώνουν μια σκλαβιά τόσο από άποψη οικονομική όσο και από άποψη χρόνου και ποιότητος ζωής με οδυνηρά αποτελέσματα ακόμα και στην ψυχική υγεία όλων και της κοινωνίας γενικότερα.

Πώς γίνεται να ψηφίζουν οι Έλληνες το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ όταν εψήφισαν και τα δύο κόματα «Ναι» στην άλλη κατάπτυστη Ευρωπαϊκή Συνθήκη (Το Ευρωσύνταγμα το οποίο απέρριψαν ευτυχώς οι Γάλλοι) εις την οποία αναφέρεται ρητά ότι «αφού περάσουν 5 χρόνια από την επικύρωση της από όλα τα κράτη μέλη, τα κράτη μέλη θα εκπροσωπούνται στην Ευρωβουλή μόνο κατά τα δύο τρίτα ανάλογα με τον πληθυσμό τους»; Με άλλα λόγια αν τα κράτη μέλη είναι 30 θα έχουν φωνή μόνο τα 20 τουτέστιν έξω η Κύπρος, έξω η Μάλτα, η Δανία, η Ελλάς κ.λ.π.). Εάν δε είμεθα τελικά μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο θα αντιπροσωπευόμεθα μόνο από 5 ευρωβουλευτές (λόγω μικρού πληθυσμού). Με άλλα λόγια τα δύο αυτά κόματα εψήφισαν υπέρ της φίμωσης του Ελληνικού Λαού ο οποίος τους ψηφίζει για να τον εκπροσωπούν και να υπερασπίζονται τα δίκαια συμφέροντά του.

Πώς γίνεται οι Έλληνες να ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όταν και τα δύο αυτά κόματα είναι υπέρ του Ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Τουρκίας, επιχειρηματολογώντας αφελώς ότι η Τουρκία θα αλλάξει επί το Ευρωπαϊκότερον, και η Τουρκία με αέρα Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να μας απειλεί με «casus beli» και να προβαίνει καθημερινά σε παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας, να κόβει βόλτες ο στόλος της στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, να κατέχει την μισή Κύπρο (έδαφος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως) και αντί να εμποδίσουμε την ένταξή της, αντιθέτως δεχθήκαμε για πρώτη φορά από το 1821 τούρκο Στρατηγό στην Λάρισα για επιτελάρχη του ΝΑΤΟ οπότε υπάγονται και οι ελληνικές «Ένοπλες Δυνάμεις» στις διαταγές του και οι πλήρως εξοπλισμένες πτήσεις της πολεμικής αεροπορίας της Τουρκίας πάνω από την Ελλάδα να ονομάζονται «φίλιες πτήσεις»;!!!

Να παραβιάζουν 150 αεροπλάνα της Τουρκίας τον εναέριο χώρο μας, να ρίχνουν το αεροσκάφος του Ηλιάκη μας, να μη βρίσκουμε ούτε το πτώμα του και η Ντόρα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου να δηλώνει ότι ήταν ατύχημα! Και επίσης τελευταία (προ 15 ημερών στην τηλεόραση) να δηλώνει επίσημα ότι είναι «παλαιά φίλη της Τουρκίας!!!» και μετά από αυτό να ζητάει την ψήφο του Ελληνικού λαού!!

Πώς γίνεται να ψηφίζουν οι Έλληνες το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. εναλλάξ όταν έχουν συμφωνήσει μυστικά (κατά δήλωση του καθηγητού Κουλουμπή σε δημοσιευμένο άρθρο του στην «Καθημερινή») σε όλα τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και γι’ αυτό δεν υπάρχει κανένας αντιπολιτευτικός λόγος στην Βουλή πάνω σε θέματα εξωτερικής πολιτικής εκτός του κόμματος του ΛΑ.Ο.Σ. Δεν καταλαβαίνει κανείς το αυτονόητο; Ότι δηλαδή εάν η Τουρκία γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως:

α) θα αντιπροσωπεύεται με 95 βουλευτές και εμείς στην καλύτερη περίπτωση (εάν δεν μας βγάλουν εντελώς) μόνο με 5 οπότε άντε να βρεις το δίκιο σου;

β) εάν μπει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι Τούρκοι θα έχουν δικαίωμα εγκαταστάσεως ελεύθερα σε όποιο μέρος της Ελλάδας θέλουν οπότε αυτό ισοδυναμεί με αυτοκτονία του Ελληνικού λαού, αφού η υποδούλωση θα γίνει με δημοκρατικές διαδικασίες και με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως άρα η Νέα Φραγκοκρατία που βιώνουμε σήμερα –Φραγκοκρατία: αφού το 65% των αποφάσεων τις οποίες η Ελλάς υποχρεούται να υπακούει λαμβάνεται εις τις Βρυξέλλες) θα συμπληρωθεί και με την Τουρκοκρατία, ενώ άλλα κράτη όπως η Γερμανία υπακούουν μόνο στο 6% των αποφάσεων.

Δηλαδή είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε τον φασισμό των Τούρκων και των άλλων (Άγγλων, Σκοπιανών, Αμερικανών, Αλβανών κλπ) αλλά για τον πατριωτισμό μας κατά την επικρατούσα αριστερή άποψη, θα πρέπει να ντρεπόμαστε;!!! Και με ποιο δικαίωμα ο κάθε Παπανδρέου ή ο κάθε Καραμανλής μπορεί να ακυρώνει τους αγώνες των Ελλήνων Προγόνων μας, που θυσιάστηκαν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, και να διακυβεύουν το μέλλον των παιδιών μας; Όταν τους δίνουμε την ψήφο μας δεν σημαίνει ότι τους δίνουμε και την ψυχή μας, την Ιστορία μας για να την αποσιωπούν διαστρεβλώνοντάς την, την γλώσσα μας για να βάζουν σε πρώτη μοίρα την Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική και Τουρκική γλώσσα οι οποίες διδάσκονται στα Ελληνικά Σχολεία προκαλώντας κομφούζιο στα παιδικά μυαλά, και την Παιδεία μας γενικότερα η οποία χάρις στις εγκληματικές τους αποφάσεις παραπαίει μεταξύ αγραμματοσύνης, αμαθείας, αφελληνισμού και αποχριστιανοποιήσεως!!!

Πώς γίνεται και ψηφίζουν οι Έλληνες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όταν καίγεται η Χώρα και δεν αναρωτιέται κανείς ποιοι είναι οι εμπρηστές; Όταν τόσα χρόνια που διοικούν (εναλλάξ) δεν έχουν φροντίσει να θεσπίσουν νόμους αυστηρούς ώστε αφ’ ενός να αποθαρρύνονται οι καταπατητές και να τιμωρούνται οι ένοχοι; Δεν έχουν φροντίσει να προστατεύσουν από τις πλημμύρες τους κατοίκους των πόλεων καθαρίζοντας συχνά- πυκνά τα φρεάτια και γκρεμίζοντας τα αυθαίρετα που κτίζονται σε παράνομα μπαζωμένες κοίτες των φυσικών ροών των υδάτων;

Πώς γίνεται και ψηφίζουν οι Έλληνες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όταν ποταμοί όπως ο Ασωπός, ο Αξιός, ο Στρυμών, ο Νέστος και λίμνες όπως του Αγίου Βασιλείου εις την Θεσσαλονίκη και αλλού μολύνονται και έτσι πεθαίνει κάθε έμβιον όν, εντός και εκτός, χωρίς να εμποδίσουν τους ρυπαντές υπευθύνους, αλλά αφήνοντάς τους στο απυρόβλητο;

Πώς γίνεται και ψηφίζουν οι Έλληνες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αφού έδωσαν ανεξέλεγκτα και χωρίς περιορισμούς εκατομμύρια στους Βιομηχάνους και εκείνοι έκλεισαν τις Βιομηχανίες τους στην Ελλάδα και άνοιξαν στα Σκόπια, στην Αλβανία, στην Βουλγαρία, στην Τουρκία και αλλού προς ίδιον όφελος, αφήνοντας στην Πατρίδα στρατιές ανέργων, οι οποίοι βγαίνουν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν μαζικά (αφού δεν δέχεται τους τοπικούς βουλευτές ο Κώστας Καραμανλής όπως θα έπρεπε να γίνεται σε μια σωστά ευνομούμενη χώρα) και αντιμετωπίζουν τα ΜΑΤ; Ο δε Κώστας Καραμανλής να κομπάζει εις το εξωτερικό δια το ότι ανοίξαμε στα Βαλκάνια 3000 επιχειρήσεις στηρίζοντας έτσι την οικονομία τους με αποτέλεσμα να καταβαραθρώνεται η δική μας;

Πώς γίνεται και ψηφίζουν οι Έλληνες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αφού παραδίδουν κατά διαταγή των Αμερικανών το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας εις τον Νίμιτς και τον Γκρουέφσκυ κατά παράβαση του Συντάγματος και τις έννοιας της Πατρίδος με φυσικό επακόλουθο την διεκδίκηση εδαφών εκ μέρους των Σκοπίων από την Ελλάδα, ώστε να εμφανισθεί ο δικός μας εξευτελισμός και η προδοσία των ιθυνόντων σε όλο τους το Μεγαλείο!!!

Πώς γίνεται κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να μην διοικούν δημοκρατικά τα ίδια τους τα στελέχη αφού εάν κάποιος έχει διαφορετική γνώμη «θέτει εαυτόν εκτός κινήματος ή κατεβαίνει απ’ το τραίνο» δηλαδή διώχνεται από το κόμμα ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΘΑ ΔΙΟΙΚΗΣΟΥΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΜΑΣ ΤΟΝ ΛΑΟ;

Και ερχόμαστε εις τα κόμματα της Αριστεράς.

Πώς γίνεται να απαγορεύει το ΚΚΕ τον νόμιμο έλεγχο της εφορίας εις τα οικονομικά του κόματος για να προστατεύσει δήθεν τους χορηγούς του; Μήπως είναι υπεράνω και άρα εκτός νόμου το ΚΚΕ; Αλλά εάν είναι έτσι τα πράγματα, δεν έχουν καμία θέση στην Βουλή των Ελλήνων αντάρτες – συμμορίτες (κατά τον αποδεδειγμένα αληθή χαρακτηρισμό βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, όπως αναφέρει σε μελέτη του ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Σαρτζετάκης).

Πώς γίνεται να διαδηλώνουν ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες στη Θεσσαλονίκη ότι η Μακεδονία είναι μια και είναι ελληνική από πάντα, όπως είναι η απόλυτη αλήθεια (εορτάσαμε άλλωστε πρόσφατα τα 2300 χρόνια από την ίδρυση της Θεσσαλονίκης από τον Κάσσανδρο) και το ΚΚΕ να απαγορεύει εις τα μέλη του να συμμετάσχουν εις το πανελλαδικό αυτό συλλαλητήριο; (Και ο λόγος βέβαια είναι το ότι εις την Τρίτη Διεθνή είχαν υποσχεθεί οι ηγέτες του την Μακεδονία εις τους Σέρβους).

Πώς γίνεται να χτυπούν λυσσαλέα το Κεφάλαιο καλλιεργώντας εργασιακό μίσος και όχι εργασιακή ειρήνη και όταν χρεοκοπήσει μια επιχείρηση και διώξει τους εργάτες της, το ΚΚΕ να διαμαρτύρεται, αφού έκανε το παν (υποκινώντας απεργίες και στάσεις εργασίας) για να κλείσει την επιχείρηση αυτή;

Πώς γίνεται να μην έχει ζητήσει το ΚΚΕ ΣΥΓΓΝΩΜΗ για τα εγκλήματά του κατά των Ελλήνων κατά τα Δεκεμβριανά, για τα 3000 κατακρημνισμένα θύματα εις το γκρεμό του Φενεού, για τα αμέτρητα σφαγιασθέντα θύματα εις την Πηγάδα του Μελιγαλά και το αισχρό Παιδομάζωμα και να ζητάει συγγνώμη ο Κώστας Καραμανλής για τους εξόριστους κομμουνιστές στον Αη Στράτη και ο Κ. Στεφανόπουλος εις το χωριό Μπελογιάννης στην Ουγγαρία;

Πώς γίνεται ο Σύριζα να είναι αναφανδόν υπέρ του εμπρησμού και λεηλασίας των καταστημάτων της Αθήνας κατά το Δεκέμβριο του 2008 και μάλιστα από το βήμα της Βουλής να προτρέπουν και σε άλλα έκτροπα; (Βουλευτής κ. Ψαριανός του Σύριζα : «Και λίγα έκαιγαν, έπρεπε να κάψουν περισσότερα»), και ο Αλέξης Τσίπρας να δηλώνει στην αναμέτρηση αρχηγών των κομάτων «ότι είμαστε υπέρ των οργισμένων» και να υπάρχουν άνθρωποι να τους ψηφίζουν;

Πώς γίνεται οι Οικολόγοι Πράσινοι να θέλουν την ψήφο μας όταν ο Πρόεδρός τους Τρεμόπουλος είχε προτείνει στην Νομαρχία της Θεσσαλονίκης να μετονομαστεί η οδός Αγίου Δημητρίου (του πολιούχου Αγίου μας) σε Λεωφόρο Κεμάλ Ατατούρκ για να τιμηθεί ο άνθρωπος που ξερίζωσε και εξόντωσε ποικιλοτρόπως τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας και του Πόντου και ο οποίος εξόντωσε ενάμισι εκατομμύριο Αρμενίους (με τη βοήθεια των Τσετών Κούρδων και τον εξοπλισμό των Γερμανών και των Ρώσων Μπολσεβίκων του Λένιν).

Πώς γίνεται να ζητούν την ψήφο μας και να δηλώνει ο πρόεδρος τους Τρεμόπουλος ότι αποδέχεται τις θέσεις των Σκοπιανών και του Ουράνιου Τόξου στην Φλώρινα περί Μακεδονικής Γλώσσης και Δικαιωμάτων αυτοπροσδιορισμού των Makedonski, επικροτώντας έτσι την απίστευτη παραχάραξη της Ιστορίας μας και την Αλήθεια, αφού είναι πασίγνωστο ότι ήλθαν στην περιοχή τον 7^ο αιώνα και η γλώσσα τους είναι Βουλγαρική διάλεκτος.

Ζούμε προφανώς την παρακμή μας! Η τρικυμία εν κρανίω έχουν κάποιοι από εμάς ή «εξεχάσαμε του Γένους μας τα Φρένα».

Ενώ στην Ιαπωνία οι πολιτικοί που έσφαλαν και ενεπλάκησαν σε κάποιο σκάνδαλο έχουν το φιλότιμο και αυτοκτονούν κάνοντας χαρακίρι, ενώ στην Αγγλία οι εμπλεκόμενοι σε σκάνδαλο παραιτούνται και λήγει εκεί άπαξ και δια παντός η πολιτική τους καριέρα, ενώ στην Γαλλία και Ιταλία τιμωρούνται με φυλάκιση, ενώ στην Κίνα με εκτέλεση, εδώ στην Ελλάδα οι ενεχόμενοι σε σκάνδαλα πολιτικοί αποθρασυνθέντες από την διαρκώς αυξανόμενη νωθρότητα και ανεκτικότητα του Ελληνικού λαού ζητούν ξανά την ψήφο μας! Εμπρός λοιπόν για μια Ελλάδα γεμάτη νέες Βατοπεδιάδες, Ζαχοπουλιάδες, Ζιμενσιάδες, Χρηματηστηριάδες! Να έχουμε και κάτι νέο να βλέπουμε στο Σήριαλ που λέγεται «Ειδήσεις»! Άλλωστε φρόντισαν να μας εθίσουν στην νοοτροπία της αναισθησίας του καναπέ! Πώς αλλιώς θα ενάρκωναν έναν ολόκληρο Λαό, για να του πάρουν όχι το χαλί αλλά το έδαφος κάτω από τα πόδια!!!

Κοιμηθείτε λοιπόν τον ύπνο του δικαίου Έλληνες και μην ανησυχείτε! Και την Τουρκία θα βάλουνε στην Ευρωπαϊκή Ένωση είτε βγεί το ΠΑΣΟΚ είτε η ΝΔ αφού αυτό είναι η βασική τους επιδίωξη στην εξωτερική πολιτική, και το όνομα Μακεδονία θα δώσουν στους Σκοπιανούς και την υπόλοιπη Κύπρο στους Τούρκους και τους Άγγλους και την Ήπειρο στους Τσάμηδες και την Θράκη, το Αιγαίο και το Ιόνιο στους Τούρκους. Και για όλα αυτά «τις πταίει;» Οι ξένοι;! Όχι! Ο Ελληνικός Λαός!, δηλαδή Εμείς που «….. ξεχάσαμε του Γένους μας τα φρένα» και τώρα βιώνουμε όχι μόνο την παρακμή μας αλλά την απώλεια της ίδιας μας της ψυχής! Θλίβομαι που έτυχε να ζω στην εποχή του ψυχορραγήματος του Ελληνισμού! Στην εποχή της αθλιότητας της Μεγάλης κατάντιας! Ανάξιοι Απόγονοι Παναξίων Προγόνων!

Όπως και να έχει το πράγμα είμαστε αξιοθρήνητοι για την έκπτωση των αξιών μας, την απουσία οραμάτων, την επιβράβευση των αναξίων, την έλλειψη προσωπικής και εθνικής αξιοπρέπειας, την εθελοδουλία μας, τον ιδιοτελή ατομικισμό μας, την συνειδητή καταστροφή της φύσης. Παραδώσαμε την εξουσία σε Εφιάλτες γι’ αυτό ζούμε Εφιαλτικά! Έστω και την ύστατη ώρα ας προσέξουμε ποιους ψηφίζουμε. Έχουμε τεράστια ευθύνη. Γιατί όπως λέει και ο Μεγάλος μας ποιητής Κ.Παλαμάς: «Θα μας δικάσουν οι αγέννητοι και οι νεκροί».

Και κλείνω αυτόν τον εκτεταμένο σχολιασμό της ελληνικής μας πραγματικότητας εν όψει εκλογών και με σκοπό την αφύπνιση των συμπατριωτών Συνελλήνων και θέτοντας τους προ των ευθυνών τους ως ψηφοφόρων, με την ρήση του Ρήγα Φερραίου: «Μην ελπίζετε εις ξένους και υιούς νενοθευμένους».

Ο Θεός να μας λυπηθεί! Καλή Φώτιση πατριώτες!

Ζένια Κατσούλη

Φιλόλογος - Λογοτέχνης

Σημειώσεις: Η Άννα Φραγκουδάκη είναι καθηγήτρια της Κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης εις το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και συγγραφεύς του άρθρου εις το Βιβλίο «Η Ελληνική Γλώσσα» έκδοση του Υπουργείου Παιδείας και του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσης όπου εις την σελ. 31 γράφει «ο Βενιζέλος έκαμε τους Βαλκανικούς Πολέμους και κατέκτησε εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και άλλων Βαλκανικών Κρατών», οπότε όπως καταλαβαίνετε Συνέλληνες δεν ελευθέρωσε τα εδάφη της Ηπείρου, Μακεδονίας και της Θράκης αλλά κατέκτησε εδάφη που δεν μας ανήκαν ποτέ, όπως έκαμε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης το 1821 και οι άλλοι αγωνιστές που δεν απελευθέρωσαν την Ελλάδα αλλά κατέκτησαν εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας!!! Και αυτό το βιβλίο το δίνει δώρο ο Υπουργός Παιδείας (τότε ήταν ο Αρσένης) εις τους ξένους που έρχονται και γιαυτό δεν θα σας δώσουν αντίτυπό του εις το Υπουργείο Παιδείας, εάν το ζητήσετε, αλλά πιθανώς να το βρείτε εις το Κέντρον Ελληνικής Γλώσσας εις την Πλατεία Σκρά στην Καλαμαριά εάν επιμείνετε να του ρίξετε μια ματιά δια του λόγου το αληθές. Το βιβλίο αυτό είναι το καμάρι του Καθηγητού Μαρωνίτη ο οποίος επεμελήθη της εκδόσεως και το παρουσίασε εις την Expolangue των Παρισίων το 1996 (Βλέπε σχετικό άρθρο του με τον τίτλο «Expolangue” Κυριακής της 10^ης Μαρτίου του 1996!!!)

Από την χρονολογική καταγραφή των εγκλημάτων που διέπραξε και διαπράττει το τουρκικό κράτος στους Ρωμηούς της Πόλης:

2009 Σεπτέμβριος. Τούρκοι εισέβαλαν εις το Ελληνικό Νεκροταφείο του Μπαλουκλί και έσπασαν 99 τάφους Πατριαρχών και Ομογενών Ευεργετών της Ελληνικής Μειονότητος, (Δεν έγινε κανένα διπλωματικό διάβημα εκ μέρους της αρμοδίας Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Ντόρας Μητσοτάκη – Μπακογιάννη – Κούβελου. Άκρα του τάφου σιωπή για να μην εμποδιστεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκη Ένωση!)

Τόπο στους Νέους!

Μπροστά στο δίλημμα…

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα

Υποψηφίου Βουλευτή ΛΑ.Ο.Σ. Α' Θεσσαλονίκης
Επιτίμου προέδρου ΝΕ.Ο.Σ.
Μέλους της Κ.Ε. ΛΑ.Ο.Σ.

Οι επιλογές είναι δύο: ή κάθομαι στον καναπέ μου ή σηκώνω τα μανίκια. Τα επιχειρήματα για το πρώτο γνωστά… Η απογοήτευση από την συνεχόμενη εναλλαγή των ίδιων ανθρώπων στην εξουσία, πρόσωπα γαντζωμένα στα έδρανα τους, παλιές ιδέες, χωρίς μεράκι, αγάπη, χωρίς ανιδιοτέλεια και όραμα. Κανείς τους δεν αξίζει, οπότε πηγαίνουν στα αζήτητα. Εύκολος, λοιπόν, φαίνεται ο καναπές: «Δεν τους ενοχλώ, δεν ασχολούμαι, δεν σκοτίζομαι.»

Οι αποφάσεις τους, όμως, με ενοχλούν, αυτοί ασχολούνται και τελικά, με σκοτίζουν! Η Ελλάδα υποφέρει από τα λάθη, τις παραλήψεις, την συσσωρευμένη αδιαφορία ετών. Σε αυτούς δόθηκε πολλές φορές η ευκαιρία. Ο χρόνος όμως τελειώνει. Τα περιθώρια στενεύουν. Δεν δικαιούνται οι ίδιοι άλλης ευκαιρίας! Πρέπει να πάρουμε όλοι μας τολμηρές αποφάσεις. Η κλεψύδρα αδειάζει και παράταση η Ιστορία δεν δίνει…

Σηκώνω, λοιπόν, τα μανίκια και παίρνω το δύσκολο δρόμο. Δρόμο ξεβολέματος, προσωπικής στοχοποίησης και Αγώνα! Σηκώνω τα μανίκια υπέρ όλων. Και των ανήμπορων και των καθισμένων στον καναπέ. Και των ζωντανών και των αγέννητων. Αποφάσισα να τους ενοχλήσω και να ασχοληθώ! Είμαι νέος και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου άλλο δρόμο. Είμαι νέος και δεν φοβάμαι τις προκλήσεις. Έχω όραμα, πείσμα, μνήμη και φωνή!...

Σε αυτήν τη προσπάθεια πρέπει να βοηθήσουμε όλοι! Ο καθένας από το δικό του χώρο, με τον δικό του τρόπο. Χρειαζόμαστε οραματιστές μα και τεχνοκράτες. Μεγαλύτερους με εμπειρία αλλά και μικρότερους με πάθος. Το κενό που πρέπει να καλυφθεί μεγάλο. Όμως, δεν υπάρχουν μάχες που δεν μπορούν να κερδηθούν. Στο τέλος όλα εξαρτώνται από εμάς! Ούτε το «ξανθούν Γένος» θα μας σώσει, ούτε άλλοι «ομόδοξοι» θα τρέξουν για εμάς! Εσύ κι εγώ συναγωνιστή… Επιτέλους, για μια φορά ακόμα, ΕΜΕΙΣ!

Αναδημοσίευση από το περιοδικό "ΑΠΟΔΡΑΣΗ"

Αποστολή ΝΕ.Ο.Σ. στη Κύπρο

Προσκύνημα στο Νότιο άκρο του Ελληνισμού

του Παναγιώτη Α. Καράμπελα,

Υποψηφίου Βουλευτή ΛΑ.Ο.Σ. Α' Θεσσαλονίκης

Ρωτάς, λοιπόν τι έγινε, φίλε μου... Πότε; Που;

Αύγουστος 1996, Κύπρος. Παραλίμνι. Τόπος μιας ακόμα συγκέντρωσης νέων Ελλήνων Πατριωτών της Κύπρου. Πάθος, ενθουσιασμός, οργή για το άδικο, προβληματισμός μα και ελπίδα. Ενωμένοι μα και ενθαρρυμένοι από την παρουσία ανθρώπων από όλη την Ευρώπη. Μοτοσυκλετιστές που με τον δικό τους τρόπο, σε δύο τροχούς ένωσαν όλο το κόσμο στον ίδιο ρυθμό που σαν αυτόν του βρυχηθμού της μηχανής τους φωνάζει: "ΌΧΙ ΑΛΛΟ"!

Τα αίματα ανάβουν και μέσα στον αντάρα, η οργή γίνεται ορμή! Τα σώματα περνάνε τα συρματοπλέγματα και τα πνεύματα φτάνουν μέχρι τον Πενταδάκτυλο και πιο μακρυά. Μα εκπλήσσεσαι συναγωνιστή; Δεν το περίμενες, μήπως; Οι Τουρκοκύπριοι έδειξαν απλά αυτό που κάποιοι θέλουν να μην θυμόμαστε: το ποιοι είναι! Έτσι έφυγε, φίλε μου, ο Τάσος Ισαάκ. Θυσία στη μνήμη... Μα η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως. Μας έδειξαν το ποιοι είναι δύο φορές οι Τούρκοι. Για τους δύσπιστους. Ο Σολωμός Σολωμού πήγε να βρει τον ξάδερφό του, τον Τάσο...

Αύγουστος 2009, Κύπρος. Παραλίμνι. "Οι μοτοσυκλετιστές δεν ξεχνούν". Αυτό αντηχούσε στην ατμόσφαιρα. Με μπλουζάκια, με τραγούδια, με σημαίες μα και με σεβάσμια σιωπή. Οι αριθμοί, φίλε μου; Εκατοντάδες... Μα έχει, όμως, σημασία; Πότε λογαριάσαμε τα νούμερα οι Έλληνες;

Ναι, εκεί βρεθήκαμε κι εμείς. Εκπρόσωποι-προσκυνητές από την μάνα Ελλάδα. Στο ρόλο που ντρέπονται και φοβούνται οι επίσημοι του Ελληνικού κρατιδίου να ενσαρκώσουν! Ελάχιστος φόρος τιμής ένα απλό στεφάνι στα μνήματα των νεομαρτύρων: "Νεολαία ΛΑ.Ο.Σ. - Η Ελλάδα σας Τιμά". Και εκείνη τη στιγμή μια αλήθεια έπρεπε να ακουστεί, ένα μόνο σύνθημα: "Ελλάς-Κύπρος-Ένωσις!" Όσοι έπρεπε να ακούσουν, άκουσαν!

Μας περιμένει...
Έχεις νοιώσει την πρόκληση, την προσβολή, τη λύπη και την απόγνωση ταυτόχρονα σε μια στιγμή, συναγωνιστή; Οδόφραγμα Αμμοχώστου. Η επόμενη στάση. Τα τουρκικά φυλάκια με τις σημαίες ευδιάκριτα. Οι κυανόκρανοι αμήχανοι. Πως συνηθίζεται το να κρατάς ξεριζωμένους μακρυά από τα σπίτια τους; Και η Αμμόχωστος από μακρυά, έρημη και μοναχή, σιωπηλά ψιθύριζε στις ψυχές μας: "Εδώ είμαι... Δεν θα 'ρθείτε;;;" - Όχι σήμερα, μα θα 'ρθούμε!

«Πως να ζήσουμε εμείς μ' αυτούς...»
Τι τιμή, όμως, συναγωνιστή! Τι τιμή να έχεις γεννήσει ήρωα... Μα και τι πόνος! Γλυκαίνει η αγάπη του λαού το μαρτύριο του πένθους. Γλυκαίνει η καλή κουβέντα. Το σπίτι της οικογένειας του Ισαάκ απλό, απέριττο. Η φιλοξενία απλόχερη και ειλικρινής. Ελληνική! Τι τιμή και για εμάς, φίλε. Ο πατέρας του ήρωα μας άνοιξε την καρδιά του. Και πριν φύγουμε, από μέσα του βγήκε η ανάγκη να το περιγράψει: "Να", δείχνει ξαφνικά στις φωτογραφίες, "έτσι σκοτώσανε το γιο μου." Περιγραφή απάνθρωπων πράξεων, λεπτομέρειες τραγικές για έναν πατέρα, ψύχραιμα ειπωμένες. Μίσος; Οργή; Όχι, αδερφέ... Ούτε ίχνος! Ταπεινότητα, θάρρος, ελεύθερο πνεύμα, αλλά όχι μίσος! Και η φωνή δεν έσπασε ούτε μια στιγμή!

«Λες και το 'ξερε...»
Την επομένη και η ώρα και ο τόπος είχαν κανονιστεί. Θα πηγαίναμε να δούμε κάπου στα βουνά της Κύπρου τον πατέρα του Σολωμού, Σπύρο. Πηγαίνοντας σε δύσβατα μονοπάτια καταλάβαμε γιατί δεν νικήθηκε ποτέ η ΕΟΚΑ από τους Άγγλους. Φιλόξενο νησί γι αγωνιστές!...

Το ίδιο πικρό χαμόγελο και η ίδια Ελληνική φιλοξενία πάλι. Ευκαιρία για κουβέντα. Ζιβανία και εξιστόρηση. Λεπτομέρειες για τον Σολωμό και πίκρα για το Ελλαδικό κράτος. Προβληματισμός για το παρόν της νήσου, μα και για το μέλλον τέτοιοι που το διοικούν. Ανησυχία για τα Σκόπια, την Βόρειο Ήπειρο, για οτιδήποτε Ελληνικό. Και ο άνθρωπος που μας έφερε ως εκεί και έκατσε για να μας πάει πίσω, άκουγε πράγματα που δεν του είχε πει ποτέ κανείς, κι ας είναι στην ηλικία του κυρίου Σπύρου... Ιστορίες που δεν διδάσκονται πουθενά - κρυφό σχολείο ξανά, καθώς έπεφτε το σκοτάδι. Περισυλλογή. Κι εδώ η ίδια νηφαλιότητα, ξεκάθαρη η σκέψη, χωρίς δισταγμό: "Όχι βία παιδιά, ποτέ! Χάνεις το δίκιο σου!" Κι εδώ το μίσος δεν είχε βρει χώρο να φωλιάσει...

Έπρεπε, όμως, να φύγουμε, ήταν αργά.

«Κρατάμε ακόμα μυστικά...»
Στο σπίτι των παλαιών συμφοιτητών και φίλων που μας αγκάλιασαν και μας βοήθησαν σε ότι χρειαστήκαμε, μας είχανε τραπέζι. Δεμένη οικογένεια αλλά και τιμημένη, με βαριά παράδοση και χρέος να συνεχίσει. Ο παππούς γλυκύτατος μα και σεβάσμιος, το νιώθεις όταν μιλάει σοβαρά. Σάββας Μισός, αγωνιστής και στέλεχος της ΕΟΚΑ. Τους είχε γνωρίσει όλους: τον Αρχηγό Δηγενή, τον Γρηγόρη Αυξεντίου αλλά και όλους εκείνους τους λιγότερο γνωστούς ή και ανώνυμους, τη μνήμη των οποίων αρνείται να θάψει για κανενός "συμφιλιωτή" τη χάρη!

Ευτυχισμένο σπιτικό και τα παιδιά της οικογένειας αν και μικρά, τα ήξεραν όλα! Ο σπόρος είναι ασφαλής. "Δεν τελειώνουν με τους Έλληνες έτσι εύκολα", σκεφτόμαστε... Και ήξεραν για τα βασανιστήρια που έκαναν οι Άγγλοι στον παππού τους επί 8 μήνες. Μα δεν έσπασε, δεν του πήρανε κουβέντα! Πως δεν τον αναγνώρισε ο αδερφός του αν και στεκόταν μπροστά του στο επισκεπτήριο, έτσι που τον είχαν σακατέψει. Αλλά και για τις προδοσίες των "προοδευτικών", όπως ο περίφημος 'Κεραυνός', που κατόπιν έφυγαν μαζί με τους Άγγλους και ζουν ζωή χαρισάμενη εκεί, ακόμα και σήμερα στο Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων-προδοτών!

Και ο στόχος; Πάντα το ίδιο ξεκάθαρος: "Εμείς πολεμήσαμε δια την ένωσην, αυτός ήταν ο στόχος μας!" κουβέντες απαγορευμένες στην Ελλάδα από την ιδεολογική αστυνομία... Και σε κάθε πρόταση Ελλάδα, Ελληνισμός, το όνειρο - η Ένωσις. Μα, φυσικό είναι, συναγωνιστή, ότι μας τα κρύβουν. Μας κρύβουν αυτήν την Ελλάδα που υπάρχει εκεί. Μας την κρύβουν, φίλε μου, για να μη μάθουμε. Φοβούνται μήπως η Ελλάδα της καρδιάς των Κυπρίων αδερφών μας, ξυπνήσει την Ελλάδα και στην δική μας καρδιά, εδώ στην μάνα πατρίδα, και πάμε να κάνουμε το αυτονόητο χρέος μας!

Η σκυτάλη...
Μας πήγαν οι φίλοι σε μέρη θυσίας που σε κανένα βιβλίο Ιστορίας δεν χωράνε κατά την γνώμη κάποιων. Έχουν δίκιο! Το χαρτί δεν τα σηκώνει, πρέπει να τα δεις!... Και πρέπει να ακούσεις τον κυρ-Σάββα να σου τα διηγείται μπροστά στα αγάλματα των συντρόφων του στον ηρωικό αχυρώνα στο Λιοπέτρι: "Μια μέρα πριν τους εγκλωβίσουν εδώ και τους σκοτώσουν, ήμασταν μαζί. Τελευταία στιγμή, πήρα εντολή να πάω αλλού..." Κοιτάει σιωπηλά τους συναγωνιστές του, που για εμάς είναι σιδερένια αγάλματα και μυθικές φιγούρες, μα γι αυτόν, είναι οι συναγωνιστές του που γνώριζε με σάρκα και οστά... Ανάβει ένα τσιγάρο ήρεμος, σιωπηλός. Το χρέος του το έκανε τόσα χρόνια στα βουνά απ' τα 18 του. Εμείς;...

Ρωτάς, λοιπόν τι έγινε, συναγωνιστή; Πάθος, έγινε, ορμή και όρεξη γι αγώνες! Φωλιασμένες σκέψεις και ελπίδες. Αναβάπτιση ψυχής. Τώρα ξέρουμε το πως!...

Μα τι σε απασχολεί, αδερφέ; Που πήγαν όλοι αυτοί; Που είναι ο Σολωμός; Με τον ξάδερφό του τον Τάσο είναι. Και με τον Αυξεντίου και με τον Λεωνίδα. Τον Κάρυο, τον Καραολή και τον Διάκο. Στο μυθικό μέρος - που μόνο μύθος δεν είναι - όπου όλοι οι Ήρωες ενώνονται και αγγίζουν την αθανασία: στα Ηλύσια Πεδία - τις καρδιές μας!

Τα καταστροφικά αποτελέσματα της εκλογής Χριστόφια!

Μια γεύση από το καθεστώς της «Νέας Κύπρου»...


Στη Λεμεσό, υπάρχει η συνοικία Άγιος Αντώνιος. Η συνοικία αυτή κατοικείται από τούρκους, οι οποίοι μετά την διάνοιξη των οδοφραγμάτων και κυρίως μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Χριστόφια, αυξήθηκαν ραγδαίως. Σύμφωνα με τις προσεγγίσεις πολιτικών αναλυτών, οι οποίοι μπορούν να δουν πιο μακριά από ότι μπορεί να δει ή να φανταστεί ο κ. Χριστόφιας και τα επιτελεία του, οι τούρκοι αυτοί ετοιμάζονται για τη δημιουργία τουρκικού θύλακα, εντός των ελεύθερων περιοχών για να είναι έτοιμοι να δημιουργήσουν, κατά τον δεδομένο χρόνο, προβοκατόρικο επεισόδιο, το οποίο θα είναι η αφορμή για την επέλαση του τουρκικού στρατού στις ελεύθερες περιοχές. Αυτό το σενάριο θα τεθεί σε ενέργεια σε περίπτωση κατά την οποία δεν ευδοκιμήσει το σενάριο της βελούδινης κατάκτησης, δηλ. της κατάκτησης της ελεύθερης Κύπρου, συνεπεία της δημογραφικής αποσύνθεσης του Ελληνικού πληθυσμού.

Εκεί λοιπόν στον Άγιο Αντώνιο, δίπλα από τον μουσουλμανικό μιναρέ, διατηρεί ταβερνάκι ένας τούρκος ο οποίος διατηρεί καλές σχέσεις με Έλληνες. Στις 12 Αυγούστου, ημέρα Τετάρτη, επισκέφτηκαν τον συγκεκριμένο τούρκο, 6 συμπατριώτες μας, γνωστοί του. Σε κάποια στιγμή επέδραμαν στην ταβέρνα 15 τούρκοι, μελαψών αποχρώσεων και αγρίων διαθέσεων, οι οποίοι άρχισαν να βρίζουν τον ταβερνιάρη και να τον απειλούν, σπάζοντας ταυτόχρονα αντικείμενα που ευρίσκοντο στην ταβέρνα.

Οι συμπατριώτες μας, με ήρεμο τρόπο, ζήτησαν εξηγήσεις από τους επιτιθέμενους αλλά αυτοί αναζητούσαν αφορμή για επεισόδιο και ο πλέον άγριος από αυτούς απευθυνόμενος σε ένα από την ομάδα των συμπατριωτών μας τον κάλεσε με άγριο ύφος να μην τον «στραβοκοιτάζει» και στην συνέχεια και οι 15 τούρκοι επιτέθηκαν απρόκλητα στον συμπατριώτη μας. Οι διαθέσεις τους ήσαν άγριες και η επίθεση τους θύμιζε κάτι από την σκηνή Τάσου Ισαάκ. Οι 3 από τους 6 Έλληνες προσέτρεξαν προς υποστήριξη του φίλου τους και αναπόδραστα το επεισόδιο πήρε διαστάσεις. Η σύγκρουση υπήρξε σφοδρή και από αυτήν εξήλθαν σοβαρά τραυματισμένοι 4 τούρκοι. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου, κάποιοι από τους τούρκους τράβηξαν μαχαίρι και επιτίθοντο με ρόπαλα, σιδερένιους λοστούς και σούβλες. Οι Έλληνες απλά υπερασπίζοντο τη ζωή τους.

Ωστόσο υπήρξε και συνέχεια. Με εμπλοκή των αστυνομικών αρχών. Ο ταβερνιάρης, ο οποίος διατηρεί καλές σχέσεις με την αστυνομία, ευθύς μετά την επέμβαση των 15 τούρκων στην ταβέρνα του, κάλεσε την αστυνομία, η οποία όμως αφίχθη στο μέρος, αφού οι τούρκοι έφαγαν το ξύλο. Η αστυνομία την επαύριον κάλεσε τους συμπατριώτες μας στον αστυνομικό σταθμό και ζήτησε εξηγήσεις. Αφού ο επί καθήκοντι υπαστυνόμος άκουσε το περιστατικό κάλεσε τους Έλληνες να δώσουν κατάθεση άφοβα, αφού, όπως τους είπε, τελούσαν σε αυτοάμυνα. Οι Έλληνες εν τη αφελεία τους κατέθεσαν. Ωστόσο προς μεγάλη τους κατάπληξη, μετά το πέρας της κατάθεσης τους ο συγκεκριμένος υπαστυνόμος τους δήλωσε ότι τελούν υπό σύλληψη. Τους έθεσε δε υπό κράτηση από η ώρα 8 την πρωία της Πέμπτης, 13 Αυγούστου μέχρι την 22 ώρα της ίδιας ημέρας και τους άφησε ελεύθερους αφού τους κατηγόρησε πρώτα. Τώρα οι συμπατριώτες μας αντιμετωπίζουν την κατηγορία της επίθεσης κα της βαριάς σωματικής βλάβης. Σημειώνεται δε ότι ο τούρκος ταβερνιάρης τώρα …«ποιεί την νήσσαν» και δηλώνει ότι δεν είδε τίποτα. Φοβάται, βλέπετε, τα αντίποινα των ομοεθνών του.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας η αστυνομία ενήργησε τοιουτοτρόπως προς καταστολή κάθε διάθεσης των Ελλήνων για αντίσταση εναντίον των τούρκων ακόμη κι όταν αυτοί δέχονται επίθεση. Όλη αυτή η σπουδή είναι ενταγμένη στο ...πνεύμα της ‘’ειρηνικής συνύπαρξης’’ μας με τους τούρκους. Αυτό το επεισόδιο καταγράφεται ως σημειολογία αυτού του οποίου μέλλει να ακολουθήσει μετά την (διά)λυση. Εάν η αστυνομία της Κυπριακής δημοκρατίας ενήργησε ως ανωτέρω μπορεί κάποιος να φανταστεί πως θα ενεργήσει η αστυνομία του υπό εκκόλαψη υβριδιακού κρατιδίου της « Νέας Κύπρου».


18 Αυγούστου 2009
Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης

Αναδημοσίευση από neos-forum.com

http://www.neos-forum.com/viewtopic.php?f=34&t=14533

Ένα παράδοξο της μετανάστευσης…

Μία πρόταση για τους μουσουλμάνους μετανάστες

του Θωμά Τουσιάδη - 27 Ιουνίου 2009

Η μεγάλη πλειοψηφία των λαθρομεταναστών είναι μουσουλμάνοι οι οποίοι έρχονται από την Ασία ή την Αφρική. Και έρχονται εδώ για να βρουν μια καλύτερη ζωή. Αυτήν όμως την καλύτερη ζωή εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν μπορούμε να τους την δώσουμε. Εμείς εδώ έχουμε 2 εκατομμύρια Έλληνες που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, εμείς εδώ έχουμε 600 χιλιάδες άνεργους και δεν μπορούμε να τους βοηθήσουμε, πώς να βοηθήσουμε και 2 εκατομμύρια ξένους; Έτσι συζητούμε την προώθησή τους σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Γιατί όμως 2 εκατομμύρια μουσουλμάνοι να πάνε οπωσδήποτε στην χριστιανική Ευρώπη και στην χριστιανική, φτωχή Ελλάδα; Γιατί δεν συζητάνε την προώθηση τους στην τεράστια, στην πάμπλουτη και, το κυριότερο, στην μουσουλμανική Σαουδική Αραβία; Γιατί όχι στα πάμπλουτα μουσουλμανικά Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Ντουμπάι, Αμπού Ντάμπι, κ.λπ.) Γιατί όχι στα πάμπλουτα Μπαχρέιν, Κατάρ, Ομάν που είναι και χώρες μουσουλμανικές; Γιατί όχι σε αυτά τα κράτη όπου η ανεργία είναι μηδέν και στα οποία υπάρχει ένας οργασμός έργων, κατασκευών δημόσιων και ιδιωτικών; Γιατί όχι και στην τεράστια μουσουλμανική Τουρκία; Γιατί όχι στην πετρελαιοπαραγωγό Λιβύη;

Φαντάζομαι ότι αυτές οι πλούσιες, έως πάμπλουτες, μουσουλμανικές χώρες θα θέλουν να στηρίξουν και να προστατέψουν τους ομόθρησκούς τους. Και βέβαια αναρωτιέμαι γιατί άραγε αυτοί που φεύγουν από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, την Ινδία ή το Μπαγκλαντές δεν πάνε να ζητήσουν άσυλο, δουλειά και μια αξιοπρεπή ζωή στην κοντινή τους, πλούσια και ομόθρησκη Σαουδική Αραβία και έρχονται στην μακρινή, φτωχή και χριστιανική Ελλάδα; Ή στην πιο μακρινή Ιταλία; Ή στην ακόμα πιο μακρινή Γαλλία; Δεν καταλαβαίνω γιατί φεύγουν από την Σομαλία, την Αιθιοπία ή το Σουδάν και κάνουν χιλιάδες χιλιόμετρα δύσκολου και επικίνδυνου ταξιδιού για να φτάσουν στην μικρή φτωχή και χριστιανική Ελλάδα, ενώ απέναντι τους στα 50 χιλιόμετρα, στην απέναντι ακτή της Ερυθράς θάλασσας, είναι η τεράστια πάμπλουτη και μουσουλμανική Σαουδική Αραβία. Γιατί άραγε φεύγουν από το Ιράκ και έρχονται στην Ελλάδα, ενώ το Ιράκ συνορεύει με την Σαουδική Αραβία; Δεν είναι πολύ περίεργο;

Ας δεχθούμε λοιπόν ότι πράγματι υπάρχει ανθρωπιστική κρίση σε ορισμένες περιοχές τού κόσμου λόγω φτώχειας, λόγω πολέμων, λόγω ασθενειών ή για όποιους άλλους λόγους, που αναγκάζουν τους ανθρώπους να φεύγουν από τα σπίτια τους. Μήπως πρέπει να το δούμε και από αυτήν την άποψη το πρόβλημα και να αρχίσει η Ε.Ε. να πιέζει τις πλούσιες μουσουλμανικές χώρες, αλλά και τις ΗΠΑ να αναλάβουν τις ευθύνες τους όσον αφορά την βοήθεια των, όπως λένε, φτωχών και κατατρεγμένων μουσουλμάνων; Και θα ήθελα να δω πώς θα αντιδράσουν αυτές οι μουσουλμανικές χώρες; Θα ήθελα να δω πόσο ανθρωπιστές είναι και πόσο νοιάζονται για τους αναξιοπαθούντες ομόθρησκούς τους. Και θα ήθελα να δω πώς θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ, που κάθε χρόνο με κάτι περίεργες εκθέσεις κατηγορούν τους Έλληνες και τους άλλους Ευρωπαίους ότι κακομεταχειρίζονται του δυστυχισμένους μουσουλμάνους πρόσφυγες.

Αναδημοσίευση από e-grammes.gr

http://www.e-grammes.gr/article.php?id=3882

Η επαναφορά της Ιδεολογίας στην πολιτική

Εν ονόματι του έθνους: Η Δεξιά, το έθνος και ο λαός

του Χρήστου Χαρίτου
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.

Η καθημερινή διαχείριση της πολιτικής, δεν μας επιτρέπει πολλές φορές να σκεφθούμε και να αποσαφηνίσουμε τα ιδεολογικά και αξιακά προτάγματα των επιλογών μας. Ένα σημαντικό για εμένα ερώτημα είναι το εξής: ποια είναι «η πηγή της εξουσίας», στο όνομα τίνος ασκείται, ή θα έπρεπε να ασκείται, η πολιτική και η εξουσία; Δεν ξέρω πόσο προφανές είναι αυτό το ερώτημα. Ξέρω όμως ότι υπάρχουν πολλαπλές απαντήσεις, οι οποίες ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες.

Γνωρίζω επίσης ότι η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα σηματοδοτήσει και τις μελλοντικές μας πολιτικές επιλογές ως έθνος, κοινωνία και πολίτες. Διότι η πολιτική υπηρετεί συλλογικότητες, μιλάει στο όνομα της οργανώσεως του συλλογικού βίου μας. Αλλιώς, δεν θα είχε λόγο υπάρξεως, αν τα πάντα εδράζονταν στον ιδιωτικό μας χώρο και στις ατομικές μας επιλογές. Άρα, το ερώτημα της «πηγής της εξουσίας» δεν είναι ρητορικό ή φιλοσοφικό παίγνιο, αλλά αφορά τον πυρήνα της πολιτικής. Και αφορά όλους τους συμμετέχοντες: τους πολιτικούς, τα κόμματα, τα θεσμικά όργανα της πολιτείας, τους πολίτες-ψηφοφόρους.

Για τον φιλελευθερισμό, πηγή της εξουσίας είναι ο πολίτης, ο λαός, με μία όμως απογυμνωμένη από εθνικο-πολιτισμικά αξιώματα αποτύπωση. Παράλληλα, πολίτης μπορεί να γίνει ο καθένας, με μία τυπικών κριτηρίων πολιτογράφηση και ο λαός ταυτίζεται με τον πληθυσμό που κατοικεί στην χώρα και ενίοτε με το εκλογικό σώμα. Στην φιλελεύθερη σκέψη ο λαός είναι απλώς το άθροισμα των μεμονωμένων ατόμων.

Κατ’ επέκταση, η φιλελεύθερη αντίληψη για το κράτος αναπτύχθηκε ως απόρροια των θρησκευτικών πολέμων στην Ευρώπη και της επιρροής της Γαλλικής επαναστάσεως. Για τους φιλελεύθερους, η εξουσία είναι αναγκαίο κακό, το οποίο τιθασεύεται από τον περιορισμό των εξουσιών του κράτους, προς όφελος των ατομικών δικαιωμάτων.

Η πηγή της εξουσίας όμως είναι οι πολίτες, με εξατομικευμένα συμφέροντα και επιθυμίες, οι οποίοι βλέπουν στο κράτος ένα μηχανισμό διασφαλίσεως των δικαιωμάτων τους. Για τον φιλελευθερισμό, το κράτος δεν πρέπει να έχει αξιακές προτεραιότητες, αλλά να περιορίζεται μόνο στην εξασφάλιση ενός περιβάλλοντος φιλικού στα αστικά δικαιώματα των πολιτών.

Για τον μαρξισμό, πηγή της εξουσίας είναι αυτοί που παράγουν με την εργασία τους την υπεραξία των εμπορευμάτων, οι εργάτες. Ο μαρξισμός βλέπει στο κράτος ένα μηχανισμό αναπαραγωγής της ταξικής εξουσίας της αστικής τάξεως, ο οποίος διαιωνίζει την μισθωτή εργασία και ιδιοποιείται την υπεραξία των εργατών. Η απάντηση σε αυτό είναι η απόκτηση διακριτής ταξικής συνειδήσεως από τους εργάτες, η οικοδόμηση ενός ταξικού κόμματος, του κομμουνιστικού και η επανάσταση, για να οδηγηθούμε στην σοσιαλιστική κοινωνία. Η «δικτατορία του προλεταριάτου» είναι το μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στην ανατροπή του αστικού κράτους και τον κομμουνισμό.

Για τον εθνικισμό και την Δεξιά πηγή της εξουσίας και της πολιτικής είναι το έθνος. Το έθνος έχει υποστασιοποιήσει τα κοινά φυλετικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά και έχει εμπεδώσει την συνείδηση της ιδιαιτερότητός του έναντι των άλλων εθνικών συνόλων. Για την Δεξιά ο «λαός» δεν είναι ο «πληθυσμός» που κατοικεί στην χώρα, αλλά είναι το έθνος την δεδομένη ιστορική στιγμή. Ενώ το έθνος χάνεται στον χωροχρόνο, ο λαός έχει καθορισμένη χρονική και χωρική υπόσταση. Το έθνος εκφράζει το άπειρο, ο λαός το πεπερασμένο. Όπως έλεγε ο Σαρλ Μωρράς: «η Γαλλία έγινε έθνος όχι χάρη στα 40 εκ. των ζωντανών της, αλλά χάρη στο 1 δις των νεκρών της». Για αυτούς τους λόγους, η Δεξιά αντιλαμβάνεται τον λαό με εθνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά, αντίστοιχα του έθνους.

Για τον εθνικισμό και την Δεξιά, το κράτος αποτελεί την αξιακή και πολιτική έκφραση του έθνους, της εθνικής κοινωνίας. Για αυτό και το κράτος οφείλει να είναι εθνικό, γιατί προστατεύει αυτά τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Το νεοελληνικό κράτος είναι γέννημα της Εθνεγερσίας του 1821. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ. Έγινε για να προστατεύσει την ελευθερία και την βούληση των Ελλήνων.

Η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, που συνήλθε στις 20 Δεκεµβρίου 1821, ως «η πρώτη ελευθέρα Συνέλευσις των Ελλήνων ως Έθνους µετά είκοσι δύο αιώνες», κλήθηκε να αποφασίσει «ποιοι είναι Έλληνες». Και η απάντηση που έδωσε ήταν πολύ συγκεκριμένη: «Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν, εισίν Έλληνες και απολαµβάνουσι άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωµάτων».

Όπερ σημαίνει, ότι η ταυτότητα των Ελλήνων είναι φυλετική (αυτόχθονες κάτοικοι) και θρησκευτική (πιστεύουσιν εις Χριστόν), ενώ κατοχυρώνει την δημοκρατική ισονομία. Η άσκηση όμως των πολιτικών δικαιωμάτων συνδέεται απαράβατα με την εθνικο-θρησκευτική ταυτότητα του «ποιος είναι Έλληνας». Μόνο οι Έλληνες είναι φορείς και εντολοδόχοι της εξουσίας. Για αυτό και τα ελληνικά Συντάγματα αναφέρουν έκτοτε ότι «πηγή της εξουσίας είναι το έθνος», μαζί με τον λαό, ενώ έως το Σύνταγμα του 1973 αναφερόταν μόνο το έθνος.

Το έθνος όμως, πέραν της φυλετικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής ταυτότητος, είναι και ένα πνευματικό γεγονός, καθώς αναπτύσσει την δική του συνείδηση και μνήμη και αποκτάει ένα ιδιαίτερο πεπρωμένο, που υπερβαίνει την ζωή και το μέλλον των εξατομικευμένων ανθρώπων. Για αυτό και ο πεπερασμένος λαός δεν μπορεί να υπερκεράσει το άχρονο έθνος, το επιμέρους δεν γίνεται να υποκαταστήσει το όλον. Το σήμερα δεν επιτρέπεται να διαγράψει το χθες, ούτε να εξαφανίσει το αύριο. Στον βαθμό, που ένας λαός δεν έχει αποφασίσει να αυτοκτονήσει, στερούμενος πνευματικών καταβολών και νοήματος ζωής, συμπαρασύροντας μαζί του στον χαμό και το έθνος στο οποίο ανάγεται.

Αυτή πρέπει να είναι η ιδεολογική και αξιακή αφετηρία της ελληνικής Δεξιάς στο πολιτικό επίπεδο και στο πως αντιλαμβάνεται την άσκηση της πολιτικής και τον ρόλο του κράτους. Μόνο η πολιτική που ασκείται «εν ονόματι του έθνους» είναι ηθικώς νομιμοποιημένη. Μόνο το «εθνικό κράτος» καταφάσκει με την γέννηση του νεοελληνικού κράτους και τις ανάγκες της εθνικής κοινωνίας. Οτιδήποτε άλλο αλλοτριώνει τα ιστορικά, αξιακά και πολιτικά προτάγματα των Ελλήνων.

Να δώσω κάποια παραδείγματα, γιατί είναι «ηθικώς νομιμοποιημένη» η πολιτική που ασκείται εν ονόματι του έθνους και όχι του λαού; Αν η μέγιστη προτεραιότητα είναι ο λαός και όχι το έθνος, γιατί να μην αυξήσουμε το δημόσιο χρέος όσο μπορούμε, αφού αυτό θα δώσει μεγαλύτερες τρέχουσες καταναλωτικές δυνατότητες στον λαό και άρα περισσότερη ευημερία; Το ποια επόμενη γενιά Ελλήνων θα πληρώσει τους τόκους και τα χρεωλύσια δεν αφορά τον λαό, την δεδομένη χρονική στιγμή.

Αν ο λαός έχει μεγαλύτερη αξία, γιατί να μην εξαντλήσει τους φυσικούς πόρους στο όνομα της οικονομικής αναπτύξεως; Οι οικονομικοί πρόσοδοι που θα του αποφέρουν υπερτερούν της περιβαλλοντολογικής ισορροπίας που θα έχουν οι επόμενες γενεές. Με το ίδιο σκεπτικό, γιατί ο «λαός της Ελλάδος» θα πρέπει να υπερασπισθεί εν όπλοις, αν χρειασθεί, τον «λαό της Κύπρου», οι οποίοι είναι πολίτες μίας ανεξάρτητης δημοκρατίας; Αν δεν μας ενώνει το έθνος, με ότι αυτό συνεπάγεται στην πράξη, γιατί να θυσιασθούμε για ένα ξένο λαό;

Για αυτό επιμένω ότι στερούνται ηθικής βάσεως όλες οι διεθνιστικές ιδεολογίες, από τον κοσμοπολίτικο φιλελευθερισμό ως τον μαρξισμό και τον πολύ-πολιτισμό. Αδυνατώ επίσης να κατανοήσω τις απόψεις που υποστηρίζουν ότι «το έθνος είναι φαντασιακή κατασκευή», ότι το κράτος δεν πρέπει να έχει ηθικά και αξιακά διακυβεύματα, ότι το να είσαι Έλληνας είναι απλό ζήτημα υπηκοότητος, ότι η θρησκεία πρέπει να διαχωρισθεί από τις κρατικές λειτουργίες, ότι η πίστη στο έθνος πρέπει να αντικατασταθεί από την πίστη σε ένα δημοκρατικό Σύνταγμα (ο «συνταγματικός πατριωτισμός» του Χάμπερμας).

Όπως πολύ σωστά λέει ο John Fonte, στέλεχος του δεξιού Hudson Institute των ΗΠΑ, «το έθνος δεν το κάνει το κοινό διαβατήριο, αλλά η κοινή καταγωγή και ο κοινός πολιτισμός». Είναι λυπηρό αυτές τις αλήθειες να τις ακούς από Αμερικανούς, ενώ στην Ελλάδα η εθνοφοβική Αριστερά έχει αποδομήσει κάθε εθνική σκέψη. Να γιατί η ιδεολογία πρέπει να επιστρέψει ξανά στην πολιτική, γιατί χωρίς ιδεολογία δεν νοούνται πολιτικές επιλογές. Πεδίον δόξης λαμπρό για τους πολιτικούς της ριζοσπαστικής Δεξιάς, εντός και εκτός κοινοβουλίου.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 17 (Μάιος 2009) του διμηνιαίου περιοδικού Patria.

Αναδημοσίευση από e-grammes.gr

http://www.e-grammes.gr/article.php?id=3826

Περί αποχής, εκλογών και Ηγετών!

Η Αχίλλειος πτέρνα του συστήματος...

του Παναγιώτη Α. Καράμπελα
Υποψηφίου Ευρωβουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ.

Αποτελεί γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες που θα κληθούν να ψηφίσουν στις Ευρωεκλογές, λίγη έως καθόλου ενημέρωση έχουν για το τι συμβαίνει στο κέντρο αποφάσεων της Ε.Ε. Η εδώ προεκλογική περίοδος πέρασε κυνηγώντας πότε παπαγαλάκια, πότε "ιπτάμενους" επιχειρηματίες και πότε...βαρβάρους. Σε τίποτα δεν έγινε σοφότερος ο Έλληνας και καμία νέα γνώση δεν απεκόμισε περί του τι συμβαίνει και πως συμβαίνει η όποια αλλαγή στη ζωή του μέσω Βρυξελλών. Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που εκτός από οργή για τα σκάνδαλα, οι Έλληνες νοιώθουν και ως χάσιμο χρόνου την συμμετοχή τους στις Ευρωεκλογές.

Βεβαίως, συμφέρει το δικομματισμό η απαξίωση της όλης διαδικασίας, γιατί κατ' αυτόν τον τρόπο ασχολούνται -και ψηφίζουν- μόνο τα...δικά τους παιδιά. Η προσπάθειά τους, όμως, να αφεθεί στο σκοτάδι ο Ελληνικός λαός και να μας σύρουν στην αποχή, έχει σαν ουσιαστική αφετηρία την ίσως κυριότερη και πιο πυγαία ανεπάρκειά τους:

Το σύστημα δεν μπορεί να παράξει ηγέτες. Δεν μπορεί να φτιάξει ανθρώπους που θα εμπνεύσουν και θα πείσουν τον Ελληνικό λαό να τους ακολουθήσει, σχεδόν όπου τους πάνε! Το σύστημα δεν έχει εκείνη τη προσωπικότητα, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Καποδίστριας ή ακόμα και ο Γέρος της Δημοκρατίας, που θα ελκύει τα πλήθη σε τέτοιο βαθμό που να μην χρειάζονται οι σχεδόν συνωμοσιολογικές πρακτικές απενεργοποίησης του λαού. Δεν μπορούν να μας πείσουν και γι αυτό μας διώχνουν από τις κάλπες. Μας φοβούνται γιατί δεν μας ελέγχουν. Τόσο ποταποί είναι.

Πως θα μπορούσαν, όμως, να βγάλουν ηγέτες, όταν "χτίζουν" τους ανθρώπους τους χωρίς τον κοινό παρονομαστή μεταξύ των Ελλήνων, εκείνη τη δύναμη που μας καθοδηγούσε πάντα έστω και την τελευταία στιγμή στο να πάρουμε τη σωστή απόφαση: την Φιλοπατρία; Πως να καταλάβουν τις κινήσεις του Γιώργου Καρατζαφέρη και ποια κινητήριος δύναμη τον φέρνει πάντα ένα βήμα εμπρός απ' αυτούς; Πως να καταλάβουν την απήχηση των απόψεών του με κλάσμα μόνο της προβολής τους;

Εκεί, λοιπόν, καταδικασμένοι υποσημείωση της Ιστορίας θα παραμείνουν και οι τωρινοί "διαχειριστές" της χώρας μας να απορούν, πώς τα Έθνη προοδεύουν με ηγέτες που μνημονεύονται και πως αυτοκρατορίες καταρρέουν και εξαφανίζονται μπροστά στο ξέσπασμα των περιφρονημένων υπηκόων τους!

Αναδημοσίευση από neos-forum.com

http://www.neos-forum.com/viewtopic.php?p=135656#p135656

Και οι δικοί του εγκαταλείπουν τον Τρεμόπουλο!...

Ποιοι Πράσινοι Οικολόγοι;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Μ'έναν φίλο δικηγόρο από την Πάτρα συνυπογράψαμε κείμενο η κατακλείς του οποίου είναι η παύση της στήριξής μας στο μόρφωμα Οικολόγοι Πράσινοι, αν και, πριν από χρόνια, είχαμε συμμετάσχει ενεργώς στη διαμόρφωσή του.

Και τούτο, διότι τότε κυριαρχούσε ο λόγος του οίκου (γειτονιά-Ελλάδα-Ευρώπη-Οικουμένη), της πολιτικής εκείνης δηλαδή, που επιδιώκει την κοινωνική χειραφέτηση με αρχές άμεσης δημοκρατίας. Ενός οίκου-λόγου που υπερασπίζεται τον τοπικό-περιφερειακό-εθνικό αυτοκαθορισμό, υπό τον όρο της αλληλεγγύης, με σεβασμό στα δικαιώματα των αδυνάτων και των μειονοτήτων (συνοψίζω το κείμενο).

Τότε. Γιατί περνώντας τα χρόνια εκείνο που επικράτησε τελικά ήταν ο ξύλινος πολιτικός λόγος, μακριά από τη δροσιά και τρυφερότητα του κοινοτισμού, της ποίησης (!), της αγάπης (!), της αλληλεγγύης. Χωρούν όλα αυτά σ' έναν πολιτικό φορέα; Βεβαίως και χωρούν όταν τα μέλη του δεν διακρίνονται από οίηση και αλαζονεία, από ιταμές πολιτικές βλέψεις, από ημιμάθεια και φανατισμό. Κυρίως φανατισμό.

Ο κ. Τρεμόπουλος υποστήριξε το δικαίωμα των κατοίκων της ΠΓΔΜ να αυτοπροσδιοριστούν ως Μακεδόνες. Δικαίωμά του. Αλλά ο τρόπος που υπερασπίστηκε τη θέση του είναι που μετράει, χύνοντας χολή εναντίον εκείνων που έχουν διαφορετική άποψη, κατηγορώντας τους ως εθνικοπαράφρονες, υπερπατριώτες και άλλα ιλαρά. Οταν έχεις πειστεί για τις θέσεις σου, δεν υβρίζεις χυδαία τους αντίθετους· προσπαθείς με τον διάλογο να βρεθεί ένας ελάχιστος κοινός τόπος. Μα είναι δυνατόν το μέρος (Σκόπια) να ιδιοποιηθεί το όλον (Μακεδονία); Με βάση το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού ξυπνάμε αύριο ως χώρα και απαιτούμε να ονομαζόμαστε Ευρώπη!

Δεν θα μας πάρουν με τις πέτρες οι λαοί της Ευρώπης; Απλά πράγματα, αυτονόητα σχεδόν. Αλλά ο φανατισμός δεν γνωρίζει τι σημαίνουν αυτές οι κοινές έννοιες, υποκρύπτει ημιμάθεια, μίσος και υστεροβουλία.

Μόνο μέλημα του κ. Τρεμόπουλου (και πολλών άλλων, όχι όλων, ευτυχώς) φαίνεται να είναι η κατάληψη θώκου εξουσίας και ας χρειαστεί να συνεργαστούν οι Οικολόγοι Πράσινοι με καθεστωτικά κόμματα. Δικαίωμά του κι αυτό, ας πάψει όμως να μιλάει για πολιτική οικολογία, άμεση δημοκρατία, αντικαπιταλιστική πολιτική· όλα αυτά δεν συμπλέουν με την παντί τρόπω άσκηση εξουσίας στο καθεστωτικό πλαίσιο.

Ιδια η θέση τους (υπέρ) και στο σχέδιο Ανάν. Επαναλαμβάνω: δικαίωμά τους, αλλά ο τρόπος που υπερασπίζονται αυτό το δικαίωμα απωθεί τους εχέφρονες, δηλώνει μίσος, φανατισμό, άρα απαξίωση και υποτίμηση-υποβάθμιση του πολιτικού λόγου, πόσο μάλλον αυτού του οίκου-λόγου.

Δεν ξεχνώ επίσης ότι το μανιφέστο των Γερμανών Πράσινων είναι στηριγμένο σε κείμενα «διανοητών» του Χίτλερ, στους οικοφασίστες. (Αλλά αυτό έπρεπε να το γνωρίζω πριν από πολλά χρόνια...). Μαθαίνω επίσης ότι στη μηνιαία εφημερίδα που εκδίδουν οι Οικολόγοι Πράσινοι («Πράσινη Πολιτική») ο βασικός διαφημιζόμενος (άρα και βασικός χορηγός της;) είναι η MARFIN. Εάν είναι δυνατόν! Πώς είναι δυνατόν να διακηρύσσεις ότι θέλεις να αλλάξεις το κατεστημένο όταν τρέφεσαι από αυτό; Αυτό δεικνύει σκληρή ιδιοτέλεια, κυνισμό πολιτικό, υποδηλοί ότι μπορείς να προδώσεις αξίες ή να πατήσεις επί πτωμάτων προκειμένου να επιτύχεις τους (θλιβερούς) στόχους σου.

Δεν είναι τίποτε άλλο οι Οικολόγοι Πράσινοι παρά ένα φερέφωνο του γερμανόπνευστου ευρωκεντρισμού, άκρατου ήγουν και άκριτου ευρωπαϊσμού, τύπου Γιόσκα Φίσερ και Κον Μπεντίτ. Καμία αμφισβήτηση, ουδείς αντιεξουσιαστικός λόγος, καμία αύρα κοινοτισμού, έστω ομοσπονδιακής χειραφέτησης.

Ο κόσμος δεν γνωρίζει τι θα ψηφίσει. Απογοητευμένος από την ολιγότητα και ανία των γνωστών κομμάτων, καταφεύγει -νομίζει- σε κάτι αμόλυντο, τουλάχιστον. Πού να 'ξερε ποια ήταν η θέση της γραμματείας τους στους βομβαρδισμούς στη Γάζα ή στον Δεκέμβρη των νέων... Γράφοντας το κείμενο μαθαίνω ότι κι άλλη υποψήφια στην Πρέβεζα απέσυρε την υποψηφιότητά της, νιώθοντας -όπως λέει- ντροπή και οργή για τα δελτία Τύπου της γραμματείας περί το μείζον έγκλημα των Ισραηλινών και των ίσων αποστάσεων στην εξέγερση του Δεκέμβρη.

Αυτή όμως η ξύλινη γλώσσα του κ. Τρεμόπουλου... Ανατριχιάζεις όταν τον ακούς: Τι κρύβει μέσα του αυτός ο άνθρωπος...

Stamg@enet.gr

Αναδημοσίευση από ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=49366

Να τι θα λέει ο κ. Τρεμόπουλος στην Ευρωβουλή!!!

Διακομματική επίθεση στον Τρεμόπουλο για τις φιλοσκοπιανές απόψεις του

Παρασκευή, 29.05.09

Διακομματικό πυρ ομαδόν και αποστάσεις της Πολιτικής Γραμματείας των Οικολόγων - Πρασίνων από τον Μιχάλη Τρεμόπουλο προκάλεσε το δημοσίευμα της εφημερίδας «Espresso», το οποίο εμφανίζει τον επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου τους στην παρουσίαση του «Μακεδονικού Αναγνωστικού» το 2006 (ενός βιβλίου για τη διάδοση της γλώσσας της φερόμενης ως «μακεδονικής μειονότητας»).

Σε επίσημη ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας των Οικολόγων, το δημοσίευμα χαρακτηρίζεται μεν «παιχνίδι εντυπώσεων με κατεψυγμένες δηλώσεις», αλλά τονίζεται πως «οι δηλώσεις έγιναν σε εποχή που ο κ. Τρεμόπουλος δεν κατείχε καμία κομματική θέση στους Οικολόγους -Πράσινους. Τα όποια παράπονά του για άλλες ελληνικές περιφέρειες περιγράφουν κατά βάση αυτό που ο εκλεκτός της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ, ο κ. Ψωμιάδης, αποκαλεί συχνότατα κράτος των Αθηνών». Προστίθεται ότι οι Οικολόγοι απέρριψαν δις στο παρελθόν το ενδεχόμενο εκλογικής συνεργασίας με το «Ουράνιο Τόξο» (την οργάνωση που πραγματοποίησε την επίμαχη εκδήλωση παρουσία του κ. Τρεμόπουλου). Και καταλήγει ως εξής: «Οποιοι εκπρόσωποί μας εκλεγούν στο Ευρωκοινοβούλιο ή τη Βουλή δεσμεύονται στη δημόσια παρουσία τους από τις προγραμματικές θέσεις που έχουμε καταθέσει».

Ωστόσο, οι απόψεις που εξέφρασε ο κ. Τρεμόπουλος προκαλούν προβληματισμό σχετικά με τη στάση που θα τηρήσει στα εθνικά μας θέματα αν εκλεγεί ευρωβουλευτής. Συγκεκριμένα, ο κ. Τρεμόπουλος εμφανίζεται υπέρμαχος του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των κατοίκων των Σκοπίων - άρα και με το όνομα «Μακεδόνες», θεωρεί μειονότητα με εθνικά χαρακτηριστικά τους μουσουλμάνους της Θράκης και ξεκαθαρίζει ότι στο Ευρωκοινοβούλιο, όταν θα συζητούνται εθνικά θέματα, θα εκφράζει τις απόψεις του και μόνον αυτές.

Ο ίδιος ο κ. Τρεμόπουλος, μιλώντας στον ρ/σ Real FM, υποστήριξε: «Εγώ δεν γεννήθηκα σε καμιά γωνιά αποστειρωμένη. Εδώ στη Βόρεια Ελλάδα τούς ξέρουμε. Δεν μπορείς να αδιαφορήσεις για μια πραγματικότητα. Υπάρχει μειονότητα στη Θράκη, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν άλλη εθνική συνείδηση. Δεν σημαίνει ότι εμείς θα τους εξοντώσουμε. Δεν θα κάνουμε κανέναν καινούργιο Μακεδονικό Αγώνα. Αρα, λοιπόν, πρέπει κανείς να διαλέξει. Ή θα είναι με αυτούς που θέλουν εθνική εκκαθάριση ή με τη λογική της συνύπαρξης».

Για «απόψεις αντίθετες από τα εθνικά μας συμφέροντα» έκανε λόγο ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κουμουτσάκος, τονίζοντας πως «το μόνο ζήτημα που μας απασχολεί είναι η ονομασία». Με αλληγορικό τρόπο στράφηκε κατά του επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου των Οικολόγων ο εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑΟΣ, Κωστής Αϊβαλιώτης: «Το ένταλμα σύλληψης για τον κ. Χριστοφοράκο μπάζει όσο μπάζουν και οι εθνικές θέσεις του κ. Τρεμόπουλου», δήλωσε, ενώ ερωτηθείς για το ζήτημα ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, απέφυγε να σχολιάσει, υποστηρίζοντας: «Δεν ξέρω ακριβώς τι έχει πει ο κ. Τρεμόπουλος».

Σκληρή ήταν η επίθεση του νομάρχη Θεσσαλονίκης. «Είναι γνωστό ότι ορισμένοι ρυπαίνουν με τον πολιτικό λόγο και την πράξη τους την κοινωνία και την εξωτερική πολιτική. Ειδικά για τον κ. Τρεμόπουλο, όσο κι αν θέλει να το αποκρύψει από τους πολίτες, είναι γνωστό ότι έχει εναντιωθεί στους Ποντίους, είναι λάτρης του Κεμάλ Ατατούρκ, είναι λάτρης των εθνικιστών των Σκοπίων που διεκδικούν το όνομα της Μακεδονίας μας και ονειρεύονται εδάφη της χώρας μας», δήλωσε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης.

ΠΕΡΔΙΚΑΡΗΣ ΑΙΜΙΛΙΟΣ

Αναδημοσίευση από Ελεύθερος Τύπος

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=92344